7.5.09

Bloody Sunset

Αράζω στην πολυθρόνα του μπαλκονιού για να δω το παροιμιώδες μου ηλιοβασίλεμα, ακούγοντας thε life is golden από κάτι καμμένους μεξικάνους, παρέα με ένα Drum Σέρτικο, και η απορία που μου γεννιέται είναι γιατί ο ήλιος πάει τόσο γαμημένα γρήγορα μόλις αρχίσει να χάνεται πίσω από το Αιγάλεω (νταξ, δεν ισχύει μόνο για το Αιγάλεω, εκτός και αν είναι σπηλιά του Νταβέλη φάση, που αφ'ενός δεν έχω ακούσει κάτι, αφ' ετέρου και εκείνο μούφα είναι, οπότε moo point).

Οι Μεξικάνοι είναι σημαδιακοί άραγε? Είμαι και χάλια...

Back to subject. Το σκέφτομαι λίγο, συνειδητοποιώ ότι η ακρίβεια του ματιού μου ως ουράνιο μοιρογνωμόνιο είναι αντίστοιχη αλυσοπρίονου ως οδοντιατρικό εργαλείο, οπότε το παίρνω επιστημονικά το θέμα. Wiki it.

Παπάρια βασικά. Δεν έβγαλα άκρη. Έμαθα όμως άλλα ενδιαφέροντα - μη γελάτε μοσχάρια- πράγματα.
Εντάξει, ότι τα μαγευτικά ηλιοβασιλέματα της Αθήνας οφείλονται στον παμβρώμιο αέρα της, το ξέρει ο περισσότερος κόσμος.

Το νέο, για εμένα τουλάχιστον, είναι γιατί τα ηλιοβασιλέματα είναι πιο εντυπωσιακά από τις ανατολές.

Sunset colors are typically more brilliant and more intense than sunrise colors, since there are generally more particles and aerosols in the evening air than in the morning air. Nighttime air is usually cooler and less windy, which allows dust and soot particles to settle out of the atmosphere, reducing the amount of Mie Scattering at sunrise. The reduced Mie Scattering correspondingly reduces the amount of red and orange scattered light at sunrise.*

και πολύ καλά κάνει λέω εγώ, τα πάντα ο Mangala εν σοφία εποίησε (ναι, τελικά οι Mandinka έχουν δίκιο - μπέσα). Θέλεις να ρίξεις το χ γκομενάκι, κανονίζεις καφεδάκι σε καφέ με θέα (το ποτάκι είναι προτιμότερο, έχουμε και αδυναμίες, αν έχει και αυτή, ακόμη καλύτερα, χέστε το καφεδάκι) και εκεί που δύει ο ήλιος, στην κόκκινη αφασία, κάνεις το κομμάτι σου. (this stuff actually does work on some chicks! Οι περισσότερες βέβαια θα προτιμούσαν να είναι σε κανένα μαγαζί και να τους ψωνίζεις καμιά μαλακία, αλλά είναι νωρίς ακόμη, και πάντα θα είναι - σε έναν τέλειο κόσμο). Σκέψου τώρα να ήταν γαμάτη η ανατολή του ήλιου, και η δύση ψιλοξενέ.

Σηκώνεσαι με ενέσεις 5 η ώρα το πρωί. Βλαστημάς την πλάση και την κ@ριόλα. Στρώνεις τα μούτρα σου με σφυριές, βάζεις κάτι σένιο που το έχεις αφήσει έξω από χθες γιατί σιγά μη βλέπεις την τύφλα σου πρωινιάτικα, παίρνεις το 166 (you 'll figure this one out later), ρουφάς το φραπέ και τραβάς προς της Ιουλιέτας. Στο δρόμο μιλάς μόνος σου μπας και καταλάβει ο λαιμός σου ότι ξύπνησες.
Φτάνεις, στυλάκι άνετο, χτυπάς θυροτηλέφωνο (167 φορές), και με το που ακούς το παραμοφωμένο από οργή απόρία και νύστα μουγκρισμα, λες (γαμώτη, ακόμη σα μπλάνη ακούγομαι): Κούκλα, πεταγόμαστε να δούμε την ανατολή? κερνάω καφέ! **
Αν όλα έχουν πάει καλά, εκείνη ακριβώς τη στιγμή φτάνει το ασθενοφόρο (που λέγαμε ;) για να σε τρέξει στο νοσοκομείο για ρήξη τυμπάνου (the god-loves-my-guts version) ή για διάσειση από τη γλάστρα στο κεφάλι (καλά, η κόρη του flash είναι η πουτάνα? πότε πρόλαβε και βγήκε στο μπαλκόνι? αυτή δε νύσταζε? τι σκατ... oh, the colours....!)

Οι εξυπνάκηδες (τσερτς***) θα πούνε ότι μπορείς να το τραβήξεις όλη τη νύχτα ως την ανατολή αντί να σηκώνεσαι σα γαλατάς. Οκ, fine, γαμώ, δε λέω, αλλά αν το έχεις τραβήξει ως το πρωί, καλά θα κάνεις να έχεις κάνει ήδη τη δουλειά σου, οπότε πλέον θέλεις τσιγάρο, ένα απαλό κομμάτι κρέας στο χέρι και ησυχία, όχι ανατολές και μαλακίες). Αν δεν την έχεις κάνει ακόμη, πήγαινε κατευθείαν στο τσιγάρο, πάρε το σαλάμι από το ψυγείο και σύρε ψόφα. Σου γλυτώνω χρόνο τώρα, pay attention.

So, this is the story, αν έχετε εσείς άποψη για το αρχικό ερώτημα, μοιραστείτε την. Δεν είναι γκόμενα. Βασικά πιστεύω ότι ο μάλλον ο ήλιος μεγαλώνει κοντά στη δύση (η ίδια ψευδαίσθηση που παίζει με τη Σελήνη), οπότε στο χρόνο που κάνει να χαθεί, φαίνεται ότι χάνεται πιο πολύς από αυτόν, συνεπώς μεγαλύτερη φαινόμενη ταχύτητα. Τώρα που το σκέφτομαι, αυτό είναι. Γάμησα πάλι, αρκεί να μη σκέφτομαι και τα καταλαβαίνω όλα. Χέστηκα λοιπόν πλέον για την άποψή σας, αν πάλι θέλετε, δε θα πω όχι.

Βάζω και μερικές φωτογραφίες από ηλιοβασιλέματα για τελείωμα για να φτιάξω κλίμα, μερικοί έχετε ανατολικά σπίτια. Suckers!












* Να ρίξω γκόμενα στο ηλιοβασίλεμα μιλώντας της για τη διάχυση Mie και ας πεθάνω εκεί που στέκομαι

** Για τις εναλλακτικές, τα είπαμε. Όχι όλα, αλλά τα είπαμε.

*** Στα ώπα-ώπα σε έχω ρε κερατά. Μόνο λεφτά μη ζητήσεις, συμπάσχω με την παγκόσμια οικονομία.

4.5.09

άφες αυτοίς· ου γάρ οίδασι τι ποιούσι

Την ατάκα την είπε κοπελιά χθες, με αφορμή την παρακάτω είδηση: Επεισόδια σημειώθηκαν στο Κάιρο ανάμεσα σε εκτροφείς χοίρων -οι περισσότεροι είναι χριστιανοί Κόπτες- και την κυβέρνηση μετά την απόφαση να θανατωθούν όλοι οι χοίροι, παρά τις δηλώσεις από τον ΠΟΥ ότι αυτό το μέτρο δεν θα εμποδίσει τη διάδοση της γρίπης και ότι η κατανάλωση κρέατος δεν ενέχει κινδύνους. μου φάνηκε εξόχως γαμάτο το σχόλιο, και είπα να βάλω μπροστά το photoshop για να το εικονογραφήσω. Ευτυχώς ή δυστυχώς, κάποιος Harro Koskinen από τη Φινλανδία των 60's με πρόλαβε. Η δική μου έκδοση θα ήταν λίγο πιο black metalάδικη με πατσάδες να κρέμονται και τέτοια, αλλά εκτιμώ τη γαλήνια οπτική του καλλιτέχνη.

 Αδυνατώ να χωνέψω ως αμαρτία ότι σκοτώνουμε τα γουρούνια για τροφή. Άνθρωποι είμαστε, γουρούνια είναι, συμβαίνουν αυτά. Αυτό που τα ανέβασε στο σταυρό, είναι ότι θυσιάζονται για την αμαρτία μας της ΒΛΑΚΕΙΑΣ. Τώρα αν είστε από τους ανθρώπους που διαβάζουν το blog μου και δεν έχετε ήδη συνειδητοποιήσει το γελοίο της υπόθεσης με τη Γρίπη των Χοίρων, πιείτε έναν καφέ, φάτε ένα σουβλάκι χοιρινό, κάντε ένα κρύο ντουζ και πατήστε F5. 20 θάνατοι με το ζόρι μέχρι τώρα, και μας έχουν πρήξει τα ούμπαλα. Περισσότεροι πεθαίνουν από ελαττωματικά καλσόν και κακή ορθογραφία... By the way, από χθες το βράδυ βήχω σα γουρούνι (χο χο χο) μετά από παρατεταμένη επαφή με αλλοδαπούς, οπότε πάρτε τα μέτρα σας όσο διαβάζετε το post για να γλυτώσετε τα χοιρότερα και ένας χοιρινός ιός για τελείωμα. Καλή σας όρεξη

21.4.09

GORGEous

Πάσχα, νηστεία, κατάνυξη, yada yada yada... ΑΔΕΙΑ.

Πριν καταλήξω στην πατρίδα για πατροπαράδοτη ξυδοποσία και ανώδυνη αλητεία, έκανα ένα σύντομο αλλά γαμάτο ταξιδάκι στην Ήπειρο, με κεντρικό θέμα το Viking, διάσχιση του φαραγγιού του Βίκου δηλαδής για τους μη ανόητους.

239 φωτογραφίες, 6-7 διαφορετικές -απίστευτες- πίτες, ψητά μεγαλοπαρασκευιάτικα και προετοιμασία για τον επιτάφιο πίνοντας τσίπουρα με ντόπιο λαθροκυνηγό (τσκ τσκ τσκ- μαλακία του αλλά τι να του πεις και τι να καταλάβει) μπάρμπα και 2 βραδιές σε αντίσκηνο πάνω από το φαραγγι μετά, δε μπορώ να μην ανεβάσω μερικές φωτογραφίες.

Δεν τα πάνε πολύ καλά με τις αναλύσεις, αλλά αν μπείτε στον κόπο να κάνετε ένα κλικ, θα φανούν μια χαρούλα.

Enjoy



Κάπου το καλοκαίρι δεν έπιασε ακόμη


Πέτρα πάνω στην πέτρα μέσα στην πέτρα - Μονοδέντρι


Απίστευτη η πίτα της Κικίτσας, και τα ψητά της, και το τσίπουρό της


Certified... ξεκινάμε την κατάβαση


Ναι, εκεί κάτω


Alien






2 κιλά μπάκακας


Και άλλα ζωάκια (στα δεξιά τουρίστας)


Η ωραία του Φαραγγιού


Δεν ξέρω αν έχετε δει πηγές ποταμού ξανά, εμένα ήταν οι πρώτες μου

Το φαράγγι (actually, some of it)


Γαμημένη ανηφόρα (γαμημένα όμορφη)...


Ευαίσθητη στιγμή (σαν το Hetfield μετά την αποτοξίνωση,μπρρρ- άσχετο)


Από εκεί κάτω ανεβήκαμε- όχι πες ό,τι θέλεις




Ο πιστός μας γάτος, ο Μάρκος (κάνει και τούμπες, ψοφάει για χάδι, παίζει και να γαυγίζει)


Και λίγες από την επιστροφή:


Το γεφύρι της Κόνιτσας


ΓΑΜΑΤΟ νταμάρι


και ο φιλόξενος ουρανός της Μακεδονίας



Τέλος, να ευχαριστήσω το Γαμάτο Αρχηγό που με πρίζωσε για το ταξιδάκι και δεν πέρασα όλη μου την άδεια μπροστά από μία μπάρα.

Καλό ταξίδι στα ξένα ;)

14.4.09

De Profundis

Ακολουθεί απόσπασμα συνέντευξης που έδωσα στον εαυτό μου επ' ευκαιρία που δεν ψηνόμουν με τίποτα να ετοιμάσω το σάκο μου.

- Καλημέρα Ghallas
- Έρχεσαι από μακριά, ε?
- Κατ’αρχάς, να σε ευχαριστήσω για αυτή τη συνέντευξη.
- Το word επιμένει να το γράφει «καταρχάς». Στην απόστροφο μου το βγάζει κόκκινο. Να ανησυχήσω?
- Έχεις φάει παντζάρια?
- Μόνο σε live, στη μάπα. Σάββατα είχε λαϊκή στην Καραϊσκάκη, κοντά στο Κάστρο όπου παίζαμε, one thing led to another…
- Σου λείπει η σκηνή?
- Μερικά βράδια, που ο αέρας πετάει όλη την παραλία στα μούτρα μου, ναι.
- Έχεις καιρό να εμφανιστείς στην τηλεόραση…
- Προσπαθούμε να το κρατάμε αμοιβαίο. Και αυτή έχει καιρό να μου εμφανιστεί.
- Ποιο είναι το καλύτερο πράγμα που έχεις δει στην τηλεόραση τα τελευταία χρόνια?
- Το σεμεδάκι της γιαγιάς μου. Και δε μου αρέσουν ιδιαίτερα τα σεμεδάκια…
- Προτιμάς το ραδιόφωνο?
- Δεν έχω δει ποτέ ραδιόφωνο με σεμεδάκι. Δε μπορώ να το εξηγήσω άμεσα, πρέπει να μιλήσω με τη γιαγιά μου. Θα έλεγα ναι πάντως. Με το ραδιόφωνο μπορείς να παρακολουθείς χωρίς να ρίχνεις τη φασολάδα πάνω στα ρούχα σου.
- Διαβάζεις κάτι τελευταία?
- Ναι, νεότερη ιστορία των Βαλκανίων.
- Γιατί?
- Για να με πάρει ο ύπνος…
- Όχι, εννοώ γιατί συγκεκριμένα αυτό το θέμα?
- Δοκίμασα μεσαιωνική ιστορία της υποσαχάριας Αφρικής. Είναι σα να τρέφεσαι με φτερούγες κατσίκας. Και φάβα Αιθιοπίας, για να είμαστε δίκαιοι. Μετά πέρασα στην Άπω Ανατολή, αλλά δε συγκρατούσα ονόματα με τίποτα. Παπούτσι από τον τόπο σου, κάτι ξέραν οι παλιοί…
- Βάης’τα’ματ’τ’μούτ’ ή τ’μα’τ’μουτ’Βάιος?
- Ρώτά τον πατέρα του. Χοχοχο, χούμορ για λίγους.

- Πώς βλέπεις το επαγγελματικό σου μέλλον?
- Με τη τσίμπλα στο μάτι
- Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας σου?
- Το παρθένο ελαιόλαδο. Φτηνό, ξέρω. Επιτυχία δε μπορώ να το πω- αλλιώς θα είχα ασχοληθεί με τα κοινά, οι μαλακίες είναι για μεγάλα ακροατήρια- αλλά το μυστικό είναι ότι κανείς δε μπορούσε να φανταστεί ότι θα κατέληγα εδώ. Λάθος ρήμα, ότι θα περνούσα από εδώ. Αν είσαι προληπτικός, χτύπα ξύλο.
- Δεν εννοείς την Αθήνα…
- Όχι, δεν εννοώ την Αθήνα.
- Είσαι ικανοποιημένος από τη ζωή σου μέχρι τώρα?
- Σε γενικές γραμμές, ναι. Αυτή πάλι μου γκρινιάζει συχνά-πυκνά ότι είμαι ό,τι χειρότερο της έχει συμβεί. Και το ό,τι μου το βγάζει λάθος το word.
- Πρέπει να αφήνεις κενό μετά το κόμμα.
- Μου φαίνεται ασύνδετο έτσι.
- Άμα σου φαίνεται, σκεπάσου.
- Τώρα γίνεσαι μαλάκας. Είναι δεύτερη ατάκα που κλέβουμε από Καρδίτσα. Και το «μαλάκας» το βγάζει κόκκινο. Μα πόσο μαλάκες είναι?
- Υπάρχει λόγος. Μετρήσεις έχουν δείξει ότι σε ποσοστό 17%, στην ίδια πρόταση με το μαλάκας/μαλάκες/μαλακία υπάρχει και η λέξη Microsoft.
- Αρχίσαμε τις εξυπνάδες. Η συμφωνία έλεγε ότι όλες οι προτάσεις σου θα τελειώνουν με ερωτηματικό. Έχεις κάνει και δυο πουστίτσες στην αρχή, αλλά ήσουν κρύος και δεν το έκανα θέμα.
- Συγγνώμη. Καλύτερα τώρα?
- Το «πουστίτσες»…
- Μας κούρασες. Βγάλε τον ορθογραφικό και γραμματικό έλεγχο. Ε?
- Υπεροπτικό αρχίδι…
- Γιατί πηγαίνει πέρα-δώθε η παραγραφοποίηση?
- Φταίει η μορφοποίηση του blogger. Είναι λίγο για τον πούτσο. Το κείμενο είναι copy-paste από το Word που λέγαμε...
- Πίσω στα δικά μας. Έχεις ξεπεράσει το χωρισμό σου?
- Όσο οι Χρυσαυγίτες την Άλωση
- Εκεί είχαμε εισβολή όμως…
- Μπορώ να πω πολλά για την εσωτερική κατάσταση της αυτοκρατορίας πριν την άλωση
- Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος?
- Βέβαια, έχει ανοίξει Burger King στο Γόρδιο.
- Μπορεί να υπάρξει κόσμος χωρίς πολέμους?
- Βεβαίως. Μπορούμε να παραδειγματιστούμε από άλλους πλανήτες προς αυτήν την κατεύθυνση, τον Άρη για παράδειγμα.
- Ας το ελαφρύνουμε λίγο. Το αγαπημένο σου χρώμα?
- Κάποιο ανάμεσα στο #6425BD και το #000000, εκτός από τις Κυριακές που είμαι σε #0BDAE0 mood
- Σε προβληματίζει η κλιματική αλλαγή?
- Σε πρώτη αντίδραση, με εξοργίζει. Με εξοργίζει γιατί είμαστε 7 δις κρεατοσακούλες που πέφτουμε σε μία από τις εξής κατηγορίες: ηλίθιοι, ανήμποροι, σκατόψυχοι/σκατόμυαλοι, σταρχιδιστές.
Πιο συγκροτημένα όμως, δεν ανησυχώ ιδιαίτερα. Σε μερικά χρόνια δε θα τα θυμάται κανείς όλα αυτά. Έχεις δει ποτέ βροντόσαυρο να κλαίγεται? Χοχοχο
- Για σταρχιδιστή σε κόβω…
- Μου είναι η πιο συμπαθής από τις παραπάνω κατηγορίες. Πέρα από την προφανή προσωπική σχέση, είναι και η μόνη κατάσταση, μαζί με τους ανήμπορους, που έχει τα όριά της.
- Τι σχέδια έχεις για το Πάσχα?
- Να γλυτώσω τη σούβλα, και φέτος.
- Θα ήθελες να μας αφήσεις με μία τελευταία σκέψη πριν κλείσουμε?
- Πάρα πολύ, αλλά δε μου έρχεται κάτι. Μου την σπάω πάρα πολύ όταν μου συμβαίνει αυτό.
- Get used to it.

10.4.09

Ανερυθρίαστη κλοπή

Το παρακάτω post είναι 100% κλεμμένο, δεν ξέρω καν από ποιον για να αποδώσω τα εύσημα, κυκλοφορεί και ως ανέκδοτο και ΝΑΙ, ζηλεύω που δεν το έγραψα εγώ.

Για την ακρίβεια, κλεμμένη δεν είναι μόνο η εικόνα, που είναι σύνθεση από κλεμμένες εικόνες που επεξεργάστηκα με το -guess what- κλεμμένο μου photoshop.


τώρα αν κάποιος με βρει από εδώ και με τραβολογήσει για πειρατεία, ε, δε γαμιέσθε?

Αλάνθαστη συνταγή


ΣΥΝΤΑΓΗ : Κοτόπουλο με Ουισκι

Αγοράζετε ενα κοτόπουλο 1200 γρ. και ενα μπουκάλι Ουίσκι
Προβλέψτε , αλάτι, πιπέρι ,ελαιόλαδο, και μπείκον σε λωρίδες

Για καλό και για κακό βεβαιωθείτε οτι εχετε και ενα βάζο μαγιονέζα

Τυλίξτε το κοτόπουλο με τις λωρίδες, αλατοπιπερώστε, και ρίξτε μία
υποψία ελαιόλαδου

Προθερμάνετε τον φούρνο σε μεσαία θερμοκρασία, (220 βαθμοί ή
θερμοστάτης στο 5 ) για 10 λεπτά
Σερβιριστείτε ενα ποτήρι Ουισκι και πιείτε το

Βάλτε το κοτόπουλο στον φούρνο αφου πρώτα το τοποθετήσετε σε κατάλληλο σκεύος

Βάλτε και πιείτε ακόμα ενα ποτήρι Ουισκι
Επαναλάβατε αυτο το βήμα αλλες τρείς φορές!!!!

Μετά απο ένα τέπαρτο φουρνίστε το ανοιγμα για να επιγλέψετε το
κλείσειμο του ψοτόπουλου

Λιάστε ξανά το ουικάλι του Μπίσκη και καπιατήτε μια καλή λουγία

Μετά απο ενα κετα.. οχι πέταρτο της ώρας, αργότερα τελος πάτνων ....
κλιτρίστε μέχρι τον μπούρνο
ανοίφτε την χόρτα, ξεγυρνίστε, απαναδονήστε
βάλτε τελος παντων το φωτόπουλο απ την αλλη

καφήστε σε μια λωκο καλέκρα και καβετάστε κανα'δυό φατήρια Κίσκη αμόκα

Νυστε, λυστε ψηστε το κουφόλουπο για μιση φώρα ακόμα .

3 λοτήρια αρφότερα ....

Ζαμέψτε το γατόπουλο απο χαμω, ( επεσε το μακαλισμένο) , καφαρίστε το,
και γάλτε το σε μιάτο

Φτάτε τα κούτρα σας απο το νέσιμο στο κάτωμα απ τα γάδια που μυθικαν
στα κλαπάκια της μουζινας

μην αποχειραθητε να κησωθειτε, μια φαρά ειμαστε εδω μάτω
απομελειώστε το δουκάλι του Ρίσκι

αργόμπερα σαρθήτε ως το κρεμάτι και κοιθωμητε ως το χρωι

Την επομενη μέρα , παρτε ενα αλκα σελτζερ
Πηγαινετε να φάτε κρύο kοτόπουλο με μαγιονεζα
και καθαρίστε το μπουρδέλο που δημιουργήσατε στην κουζινα


την αλλη βδομάδα θα δοκιμασουμε την Κρητικη συνταγη : Κατσικακι με τσικουδια !!!

3.4.09

Μου μπήκε ο διάολος στο κεφάλι


πίσω μου σ'έχω Σατανά
γυρνάω, δεν είσαι πουθενά

1.4.09

Cell Shock

Εδώ και 2 μέρες, το κινητό μου αποφασίζει σε άτακτα χρονικά διαστήματα, από 2,5 msec ως μιάμιση ώρα, να με γράφει στα κυψελ...ίδια του και να την πέφτει για ύπνο. Πολύ κακή συμπεριφορά εν μέσω οικονομικής κρίσης, που η ευκαιρία της ζωής μου μπορεί να χτυπήσει ανά πάσα στιγμή (το τηλεφώνημα της απόλυσής μου π.χ.)

Δεν είμαι σίγουρος αν το manual έγραφε ρητώς ότι το Nokia 6085 ΔΕΝ ξέρει κολύμπι, το νομικό μου τμήμα ασχολείται πυρετωδώς με την υπόθεση - give 'em hell, η αλήθεια είναι πάντως ότι θα μπορούσα να είμαι πιο ευαίσθητος.

Παράλληλα, ο ΟΤΕ αποφάσισε σήμερα να μου διακόψει και το σταθερό, για πολύ σοβαρό λόγο είμαι σίγουρος, πρωταπριλιάτικο αστείο π.χ. (είδατε οι Γερμανοί? μέσα στο χιούμορ, και τους είχαμε για ξενέρωτους. Μάλλον κάπου στην κατοχή δημιουργήθηκαν αυτές οι προκαταλήψεις)
Το επόμενο βήμα είναι μάλλον να μου φουσκώσουν οι αμυγδαλές και να μη μπορώ να βγάλω άχνα

Πάνω στην αγανάκτησή μου, ρώτησα στο πρώτο OTE-Shop που βρήκα τι επιδότηση έχω για καινούρια συσκευή.

- 90 ευρώ ως έχω
-570 ευρώ για να πάρω το νέο iPhone σε ένα προγραμματάκι που έβγαινε κάπου 60 γιούρια, όσα περίπου τρώω και τώρα, με περισσότερο χρόνο ομιλίας, 250 sms (αντί 60 που έχω τώρα) και 750 MB δεδομένα. Με τα 570, έπαιρνα iPhone τσάμπα παρεπιπτόντως

Οπότε είχαμε: Στην αριστερή γωνία, με κόστος 5 ευρώ, 210 λεπτά ομιλίας και 60 μήνύματα για πάγιο 45 ευρώ... (drum roll) ΑΥΤΟ:

(μη δείτε όλα τα video, εκτός και αν είστε τελείως αργόσχολοι, εγώ δεν άντεξα. Είναι απλά για μια γεύση του contrast)



Στη δεξιά γωνία, ΔΩΡΕΑΝ, με 300 λεπτά ομιλίας, 250 sms και 750MB data, με πάγιο 60 ευρώ...



και το σκέφτεσαι? φυσικά όχι, δεν έβγαλα ποτέ σπυριά στην εφηβεία μου, οπότε δε νιώθω καμία ανάγκη να μπλέξω με τις μαλακο-τρεντιές της Apple. Πήγα και πήρα το πιο φτηνό Nokia που βρήκα, το εκπληκτικό-NOT 5000, με ενσωματωμένο τίποτα, σε μέγεθος μισής πατημένης τυρόπιτας και χωρίς πρόβλεψη για εξωτερική μνήμη, 12 MB έχει, τι να τα κάνω παραπάνω?

Έβαλα και 5 ευρώ από την τσέπη μου, έβαλα τη φινλανδική πατημένη τυρόπιτα στην τσέπη και έφυγα ανακουφισμένος.

Τελικά εμείς οι μηχανικο-ITήδες δεν είμαστε τελείως απρόβλεπτα ηλίθιοι?

To νέο μου αγαπημένο κινητό είναι σιχαμένα αργό (για έναν άνθρωπο που έχει συνηθίσει να στέλνει sms με 5 χαρακτήρες το δευτερόλεπτο), απαράδεκτα μικρά πλήκτρα (για τον ίδιο άνθρωπο), ΔΕΝ παίζει τα αρχεία ήχου του 6085 (m4a) και βέβαια, όπως λένε όοοοολα τα reviews:

it is soooooo cute (εδώ ξερνάμε)

the bottom line is:

Σώζεται το 6085 μου? ΒΟΗΘΕΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

come on Nokia people, Ελενίτσα, εσύ είσαι αυτή, μην κοιτάς αλλού. Λες να είναι η μπαταρία? Λες να θέλει ξεμάτιασμα? Μήπως έπρεπε να του λέω πιο συχνά πόσο πολλά σημαίνει για εμένα?

όπως και να χει το πράγμα, η επιλογή μου ήταν προαποφασισμένη και γενετικά προγραμματισμένη μέσα μου. Το μόνο προϊόν της apple που είχε ελπίδα να μην το ξεφορτωθώ και να μου το χάριζαν, είναι το