leave your teeth

με grand event τις τελευταίες πορείες, το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού (ΥΠοΤουρ, μια προσφορά των μανιταριών Ιπποτουρ) ανακοίνωσε νέα τουριστική καμπάνια, με γενικό τίτλο

Leave your tEEth in Greece

η νέα καμπάνια παρουσιάστηκε ως ιδιαίτερα επιθετική, με στόχο να αποσπάσει τους τουρίστες από τους ανταγωνιστικούς προορισμούς της Τυνησίας, της Αιγύπτου και της Συρίας προβάλλοντας τις αρετές της χώρας μας ως προνομιακής επιλογής για τον αιμοβόρο τουρίστα. Όπως είπε χαρακτηριστικά στέλεχος του υπουργείου, "δεν πρέπει να επαναληφθούν τα λάθη της δεκαετίας του '90 όταν μας στέρησαν εκατοντάδες τουρίστες υψηλού επιπέδου τα πεδία μαχών της Βοσνίας".

απολαύστε ένα δείγμα από την εκστρατεία, που δημιουργήθηκε σε συνεργασία με το ΥΠροΠο, το Associated Press και το Indymedia.

Άρρωστη προπαγάνδα

~For to win one hundred victories in one hundred battles is not the acme of skill. To subdue the enemy without fighting is the acme of skill~

Σχετική, κατά το google images search, φωτογραφία. go figure

Με τα λόγια του σοφού πατέρα του σύγχρονου management σε ρολό στην τσέπη ξεκίνησα την Παρασκευή να λήξω την επερχόμενή μου αναμέτρηση με το κρύωμα πριν καν αρχίσει. Κατέβασα ένα λίτρο πορτοκαλάδα λακωνία -τη μόνη από πορτοκάλι που δεν έχει παγώσει σαν το κεφάλι του Ντίσνευ σύμφωνα με τον αδερφό μου- ήπια ένα τσάι με μέλι από το χωριό και πήρα ένα panadol από αυτά για το κρύωμα. Και η πιο αυθάδικη ίωση θα έπρεπε να έχει τρέξει πίσω στη βρωμερή φωλιά της σα γάτα μπροστά σε τσουνάμι.

or NOT 

Γενικά το να αρρωσταίνεις Παρασκευιάτικα,όχι πρωί πρωί να μείνεις σπίτι σου, εκεί κατά το μεσημέρι για να γίνουν απάλευτες και οι τελευταίες ώρες στη δουλειά, είναι μοχθηρή μαλακία. Το να αρρωσταίνεις γενικά είναι μαλακία, αλλά δεν είναι μοχθηρή μαλακία. Από την άλλη είναι μια υπενθύμιση ότι πρέπει να ζούμε την κάθε ξεχωριστή μέρα άντε γαμήσου κοέλιο.

σ.g. όπως πάω το blog θα μετονομαστεί Fast Fading Memories from the Valley of Achoo, τελευταία ένα στα δύο post το γράφω άρρωστος, και θα βγάλω και φήμη φιλάσθενου που με αδικεί. ή αδικεί τους φιλάσθενους.

~To a surrounded enemy, you must leave a way of escape~

Όπως και έπραξα, ρίχνοντάς το στις ρακές το Σάββατο. Κάτι καλό θα έπαιζε στο σπίτι, γιατί δεν είδα καμία escape. Εγώ φταίω που φιλοτιμήθηκα και έκατσα όλη μέρα σπίτι. Την επόμενη φορά που θα αρρωστήσω δεν ξανακυρώνω sky diving και μπριτζ.

Διακόπτουμε στιγμιαία το πρόγραμμα για τη μάλλον μεγαλύτερη διαρροή κρατικών εγγράφων στην ιστορία του γελοίου ελληνικού κράτους. Συνεχίζουμε.

Χθες έπεσα για ύπνο νωρίς. Το οποίο σημαίνει ότι κοιμήθηκα πολύ αργά. Χρήσιμος χρόνος, αφού αυτές οι στιγμές στο κρεβάτι που ξαπλώνω ανάσκελα, πριν γυρίσω στο πλάι και κοιμηθώ πριν προλάβεις να πεις όχι "Συναυλία αλληλεγγύης και Οικονομικής ενίσχυσης των 15 συλληφθέντων της αντιφασιστικής μηχανοκίνητης πορείας" 

αλλά ούτε καν "Για το Γιάννη..." 

άντε ξεκουνάτε, έχουμε λιώσει στην ταβέρνα. Να κάνουμε και κανένα καλό

είναι μάλλον οι μόνες στιγμές του εικοσιτετραώρου που δε διαβάζω μια οθόνη και δεν καπνίζω.

Συνήθως...

Χθες πήρα σημαντικές αποφάσεις λοιπόν, γιατί είμαι γενικά λίγο πτώμας τελευταία, και διέκρινα δυο-τρεις συνήθειες που πρέπει να κόψω. Π.χ. να σταματήσω να καπνίζω σαν λοκομοτίβα και να πέσω σε επίπεδο φουφούς, να βάλω ξυλάκια από σουβλάκια στην πολυθρόνα σαν αυτά που βάζουν για τα γατιά στις γλάστρες και να μην τρέχω υπερμαραθώνιο χωρίς ένα καλό πρωινό.

Από βδομάδα. Πάλι άρρωστος ξύπνησα. 

Στα Ιντερνετς!!!

ναι το έχω παραμελήσει, δε θα ασχοληθώ με αυτό τώρα γιατί θα μου μείνει πάλι το post στη μέση και θα συνεχίσω να το παραμελώ

Στο θέμα μας:

ήταν μια κίνηση αναμενόμενη έως πολυαναμενόμενη, αφού είχε δημοσιοποιηθεί από επίσημα χείλη μετά τη μουλαρωμένη στραβοκεφαλιά που επέδειξε το εκλογικό σώμα κατά τις τελευταίες εκλογές. Ριψοκίνδυνο άνοιγμα κατά τη γνώμη μου αυτό το σπάσιμο της έκτης σφραγίδας της αποκάλυψης (απομένει να ανοίξει πολυκατάστημα, το Sickle and Maul ας πούμε), γιατί είναι περίεργο και ύπουλο πράγμα αυτό το ίντερνετ και εκεί που διαβάζεις για την αντιπροσωπεία του Κόμματος στην Αυστραλία, χωρίς να το καταλάβεις ψωνίζεις καπιταλιστικά Nike straight from Indonesia με την υπεραξία του ανήλικου Τζακαρτανού να μυρίζει ακόμη και στο δίπλα παράθυρο βλέπεις ξιπασμένες προλετάριες μηδενικής ταξικής συνειδητοποίησης να σου κουνιούνται ημίγυμνες από την αντεργατική λαίλαπα. Εύχομαι ολόψυχα να τους βγει γιατί οι καιροί είναι δύσκολοι.

Πάμε γρήγορα όμως να πλεύσουμε σε πελάγη ψηφιακού κομμουνισμού. Εφοδιαστείτε με υψηλό αγωνιστικό φρόνημα και ημερολόγιο.

http://katargisimnimonion.kke.gr/view.html

Πρώτο πράγμα που με χτύπησε στο μάτι, όχι δεν ήταν τα γκρίζα rows που ξεφεύγουν από το πλαίσιο, μπορεί να είναι και πολιτική δήλωση, αν και αδικεί τα λευκά γίδια που μένουν στο μαντρί, ούτε το ορφανό title tag που αφήνει τη μπάρα μου να αναρωτιέται τι περίεργο document είναι αυτό. Είναι η
ε κ π λ η κ τ ι κ ή κυκλωμένη σημείωση:

Ξεπερνώ σύντομα ότι δεν κάθισε ο νεαρός εθελοντής συνάδελφος να φτιάξει ένα searchbox εκεί πάνω, με ένα εμψυχωτικό κουμπάκι στο search, κάπως έτσι

ναι, το ξέρω ότι το я δεν είναι το R γραμμένο ανάποδα, αλλά τόσα χρόνια το χόλυγουντ έτσι μας μεγάλωσε, ο συμβολικός αντίκτυπος ισχύει.

Στο φινάλε, και ο προλετάριος που έφτιαξε το search του chrome δικός μας είναι, το έφτιαξε αποτελεσματικό και στιβαρό, γιατί να τρέχει και άλλος ιδρώτας για ανάγκες που εξυπηρετούνται. Αυτή η στρατηγική άλλωστε μας χάρισε αμίμητους θρύλους όπως αυτός

αλλά ρε σύντροφε, οι οδηγίες για το πως γίνεται το search εκθέτουν λίγο το target group μας. Στο κάτω κάτω, αν ο σύντροφος surfer δεν ξέρει πώς γίνεται το search, μάλλον πρέπει να του δείξεις τον βοηθήσεις λίγο παραπάνω

παράλληλα όμως μου μπήκαν ιδέες. 5 λεπτά είναι ρε συ να βάλεις ένα searchbox από jQuery. Και εκεί μου ήρθε σαν κεραυνός η αδιανόητη σκέψη. Έτρεξα να επιβεβαιώσω

ΝΑΙ ΡΕ ! 2012 ΚΑΙ ΜΑΛΑΚΙΕΣ, ΣΕΛΙΔΑ ΧΩΡΙΣ JAVASCRIPT! ΕΤΣΙ!

kudos εδώ για την κλεμμένη φωτογραφία και άλλες εξίσου όμορφες

Ήδη ζαλισμένος από τον καινούριο πανάρχαιο κόσμο που ανοίχτηκε μπροστά μου, έσπευσα στην κεντρική σελίδα όσο με κρατούσαν ακόμη οι δυνάμεις μου.

Εδώ πλέον παίζουμε φουλ έξτρα, και javascipt έχουμε, εντάξει jQuery δεν έχουμε αλλά έναν αιώνα τη φορά, και search box και πλούσιο υλικό που είναι το ζητούμενο (btw, λίγο κράτει με τα url. Στους 256 χαρακτήρες είστε εκτός RFC, πάνω από τους 2000 ρισκάρουμε επικίνδυνες εκτροπές).

Το copyright σαφώς υπάρχει και ανήκει στο κόμμα, και εγώ, σημειώνοντας απλά ότι το kke.su είναι ακόμη διαθέσιμο ;)  σας αφήνω για να βουτήξω στην κατηγορία Θεωρία > Αυτομόρφωση.

που ρε πούστη μου, πάλι στο σύριζα έπεσα 

Ζούμε ανάμεσά τους

ΚΛΕΙΣΤΟΝ ΛΟΓΩ ΔΙΑΚΟΠΩΝ

Θα έγραφα ποστάρα απόψε, αλλά πήρε ο αρχηγός τηλέφωνο και ξέδωσα εκεί.

ζέστη

2012. Η χρονιά που ο κόσμος έφτασε στο τέλος του.

Οι Μάγιας είχαν άδικο.

αφού ποτέ δεν προέβλεψαν το τέλος του κόσμου το 2012 και όλες αυτές οι μαλακίες ήταν φαντασιοπληξίες ηλίθιων λευκών που δε μπορούσαν να ξεχωρίσουν το πουλί του Χουρακάν από ένα λάμα με αιμορροΐδες.

Να ναι καλά εκεί που είναι όλοι τους

Η τηλεόραση επιτέλους μεταδίδει διαδόσεις ότι η τρόικα ζήτησε πρωτότοκους ως εγγυήσεις για το επόμενο πακέτο ενίσχυσης των τραπεζών ύψους [xz]  [y]ις. Οι Έλληνες τους δίνουν.
Η Κριστίν Λαγκάρντ σε ανούσια, στημένη ερώτηση Έλληνα δημοσιογράφου αρχίζει να γελά υστερικά τσιτώνοντας την καμμένη σάρκα γύρω από το στόμα της και να ουρλιάζει ΤΗΝ ΠΟΥΤΣΙΣΑΤΕ ΤΗΝ ΠΟΥΤΣΙΣΑΤΕ ΤΗΝ ΠΟΥΤΣΙΣΑΤΕ ΑΑΑΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑ σε άπταιστα ελληνικά, λατινικά και αραμαϊκά.

Ο Αντώνης Σαμαράς εμφανίζεται στην ιδιωτική ΝΕΤ και με ορμή και αποφασιστικότητα σκατούλας που έχει κάτσει δυο βδομάδες κάτω από το μεσσηνιακό ήλιο σηκώνει το περίστροφο, το κολλάει στον κρόταφό του

και αστοχεί. Η σφαίρα βρίσκει, και σταματάει, πάνω στην κονκάρδα της χρυσής αυγής που φορούσε ο καφετζής που έφερνε τους δύο τούρκικους σκέτους περιποιημένους.
Ο Αντώνης πέφτει στα γόνατα με το βλέμα καρφωμένο στο κενό auto-cue. Δε θα ξαναμιλήσει ποτέ.

οι άγαμες θυγατέρες χάνουν τις συντάξεις τους και συγκεντρώνονται σε κύκλους μαγισσών και αγέλες μαινάδων και λυμαίνονται τα σούπερ μάρκετ. κόσμος πεθαίνει από την πείνα και την έλλειψη μπαταριών για τα τηλεκοντρόλ

το χρηματιστήριο κινείται ανοδικά. και αυτή η γαμημένη ζ έ σ τ η  ρε φίλε που κάνει ακόμη και το να μη σου καίγεται καρφί τόσο μαρτυρικά κουραστικό.
Κανείς δεν ξέρει από που ήρθαν οι εντολές. Όλοι όσοι τις έλαβαν, τις εκτέλεσαν χωρίς δεύτερη σκέψη.
Δεκαπενταύγουστος. Εορτασμοί και λοιπά δε διοργανώθηκαν διότι έξοδα-κρίση-μπλα-μπλα-μπλα αλλά κυρίως επειδή ειλικρινά nobody gave a shit. Τρεις το μεσημέρι. Σύνταγμα. Πέντε μαύρες νταλίκες σταματάνε στην Αμαλίας και μέσα σε μισή ώρα έχουν στήσει μία γιγαντοθόνη πρωτοφανών διαστάσεων και καμιά εκατοσταριά κιλά ήχο.

η ζέστη αψηφά κάθε περιγραφή.

Μονάδα Επεξεργασίας Νερού Αχαρνών. Ένα μαύρο τζιπ με φυμέ τζάμια περνάει την κεντρική πύλη, και δύο άντρες με παραλλαγές χωρίς διακριτικά αδειάζουν μία σακούλα lsd στην είσοδο των αγωγών διανομής. Παρόμοια συμβάντα περνούν σχεδόν απαρατήρητα σε όλες τις μεγάλες μονάδες επεξεργασίας ανά τη χώρα.

Σύνταγμα 16:05. Η οθόνη ανάβει με μία εκτυφλωτική λάμψη, και τα ηχεία στέλνουν να ηχήσει μέχρι τις πλαγιές του Υμηττού και του Αιγάλεω το live των Floyd στην Πομπηία

Και έτσι συντελέστηκε 

η τελευταία ηρωική έξοδος του ελληνικού γένους 

από την πραγματικότητα

ps. οι εικόνες μπορεί να έχουν κοπυράιτ. μπορεί και να μην έχουν. στο google της βρήκα, σιγά μην περιμένουν και ρέφερενς

αντιβίωση

αντιβίωση φίλε. μη σου τύχει

καλοκαιριάτικα με τον καύσωνα.

Ήταν οι στιγμές στην παραλία κάτω από το λιωμένο ήλιο μέσα στο λιωμένο αέρα πάνω στην καυτή λιωμένη άμμο, λιωμένος να βλέπεις το γυαλιστερό, ιδρωμένο από το λεπτό φιλμ του πάγου που λιώνει, κουτάκι της Löwenbräu σα μοναδικό διαυγές σημείο σε ένα κόσμο που, ε, λιώνει.
Κάτω από τα χαλάσματα των παραδαρμένων από τα συμπαγή κύματα ζέστης λογικών, ο πρωτογονικός σου εγκέφαλος θέλει να πηδήξει στην πιρόγα του και να εφορμήσει πάνω στη σιδερένια φρεγάτα που φέρνει την πρώτη παρτίδα φάρμακα στον αμόλυντό σου παράδεισο.

βάζεις λίγη γλίτσα για τα έντομα. εγώ είμαι σχεδόν από χωριό και σκληρός τύπος και έχω πάει και προσκόπους και δε βάζω τέτοιες μαλακίες, άσε που βαριέμαι και ξεχνάω να κουβαλάω πολλά πολλά, οπότε το παίζω υπεράνω και βασίζομαι σε μια σχέση αμοιβαίου σεβασμού* με τα ζωύφια της φύσης. Ε λοιπόν αυτή τη φορά έχεσαν τον αμοιβαίο σεβασμό μας. Και δε μιλάω μόνο για τα τριζόνια που με κατουρούσαν κάθε τόσο από τα δέντρα, γιατί το μεσημέρι μου φαινόταν σχεδόν ευχάριστη η δροσιά μέχρι να ενεργήσουν τα πολιτιστικά μου φίλτρα και το βρω ψιλοαηδία ή τουλάχιστον δυσάρεστο.
Όχι, μιλάω για ένα ναρκοπέδιο από στίγματα στα δυο μου χέρια, όπου κάποια ασήμαντη μικροσκοπική μαλακία που δεν έχει καν ακόμη εφεύρει η διδαχτεί την έννοια του θεού και της αμαρτίας σουλάτσαρε πέρα δώθε αφήνοντας κόκκινες στάμπες σε κάθε της βήμα. τι τρελό feature και αυτό, κατευθείαν από τα acme labs του δημιουργού. "Και αυτή εδώ η μικρή μαλακία, θα αφήνει άχρηστες και ανούσιες κατά τα άλλα, αλλά αισθητικά δυσάρεστες κόκκινες βούλες στο πάτημά της".

Opposed thumbs for the win

Η αφορμή όμως ήταν η αντιβίωση, γιατί έπρεπε κάτι να κάνω μέχρι να έρθει η ώρα της.
Ήρθε.
Καληνύχτες


* Οι εκατόμβες των μικροζωυφίων που αφήνει το κάθε μου βήμα δε μετράνε γιατί (α) δεν τα βλέπω-δεν τα ξέρω και (β) γιατί δε μπορώ να αιωρηθώ. Ο αντίλογος ότι και το κουνούπι π.χ. δε με αντιλαμβάνεται επειδή είμαι πολύ μεγάλος και καρφώνει τάχα μου τη μουσούδα του στο χώμα για να βρει νερό δεν ισχύει, όχι επειδή δεν υπάρχει αντιστοιχία, αλλά γιατί είναι σκέψη που μπορείς ενδεχομένως να την κάνεις εσύ, αλλά δε μπορεί να την κάνει το κουνούπι. Από την άλλη, αυτό υποδηλώνει ότι η σκέψη μου έχει φτάσει σε κάποιο σημείο όπου εγώ κάνω κάποιας μορφής διάλογο με το κουνούπι σταματάω αυτήν την παράγραφο εδώ γιατί θα αρχίσουν χοντρομαλακίες

** ήμουν έτοιμος να γράψω σε αυτό το ποστ την πρώτη μου έβερ μετα-κρυάδα. αλλά μου διακόρευε τη συνοχή του κειμένου.