Πότε πήγε 27?

έλειψα 10 μέρες στο Θιβέτ για διαλογισμό και shopping και πήρε όλον τον κόσμο από κάτω. Σε 6-7 blogs που έχω για να ξύνω στη δουλειά παρακολουθώ, δεν κουνιέται φύλλο, πέρα από το malaka που έγραψε εκείνο το γαμάτο με το laptop που βγάζει καπνό γιατί εκλέγει Πάπα και ένα κομμάτι του οξαποδώ.

Είναι προφανώς η Μεθεόρτια Κατάθλιψη, παλιοημερολογίτες είμαστε άλλωστε όλοι και δεν έχει κλείσει βδομάδα από τα Φώτα ακόμη. Βαστάτε Χριστιανοί, έρχονται σατουρνάλια.

Βασικά δεν έχω και κάτι να πω, απλά δε μου άρεσε το μεγάλο μεσοδιάστημα από το τελευταίο μου post και είπα να δώσω ένα σημείο ζωής για να μη χαίρονται όσοι μου χρωστάνε λεφτά ότι παίζει να αποδήμησα εις κύριον. Εδώ είμαι και θυμάμαι ακόμη τα 3 λεπτά που και καλά δεν είχες για ρέστα δεσποινίς ταμία επώνυμου σούπερ μάρκετ.

Όσο για τους πιστωτές μου, μην αγχώνεστε, ο κληρονόμος μου, ο πιστός μου σκύλος ο... ε... Έθελμπερτ, θα σας αποζημιώσει όλους μέχρι γιουροσέντ. Γουφ

Μιλώντας για λεφτά, γαμώ το 2010. Κατά τα άλλα δεν έχω κανένα παράπονο, τουναντίον, γαμώ τις χρονιές. Ζυγό, μη-δίσεκτο, στρογγυλό, τέλειο. Και έχει αρχίσει με μπάντες, όπως θα περνούσε σουρωμένος μινάρας με νέο μωρό στο αυτοκίνητο τα roundabouts της Ηλιούπολης. Αλλά από μαρούλι, Σαχάρα.

Ευτυχώς σκοπεύω να δω σε όνειρο ότι βρίσκω λέει ένα δελτίο Τζόκερ στο δρόμο, σκύβω να δω τι είναι, βλέπω ότι είναι ένα δελτίο Τζόκερ στο δρόμο και ετοιμάζομαι να το παρατήσω. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή ακούω το στρίγγλισμα των φρένων και βλέπω να μεγαλώνουν ιλιγγιωδώς τα φώτα ενός σπορ αυτοκινήτου που κοστίζει πιο πολύ από την ψυχή μου. Ο πανάκριβος προφυλακτήρας (χοντρικά ο ντόπιος εισαγωγέας τον πουλάει όσο κάνει το σπίτι μου, χωρίς την ψυχή μου) σταματάει λίγα ångström μακριά από το κορμί μου, η πόρτα ανοίγει και μία ύπαρξη σαν τη Ridealgh εδώ, ντυμένη σαν την Ridealgh εδώ, βγαίνει να δει αν με χτύπησε, κοιτάζει το δελτίο, μου λέει ότι αυτό το δελτίο κέρδισε 14 εκατομμύρια ευρώ σε υψηλής απόδοσης ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου (6.25% χοντρικά), με ερωτεύεται για τον χαρακτήρα μου και γιατί τρελαίνεται που το ένα αυτί μου είναι πιο ψηλά από το άλλο, και ξυπνάω.

Αμέσως γράφομαι σε οποιαδήποτε αίρεση μου εγγυάται ότι τα όνειρα βγαίνουν αληθινά or your money back, την πιστεύω, και λύνω το πρόβλημά μου. Το όνειρο βγαίνει αληθινό, αλλά τότε:

- Το ελληνικό δημόσιο (με μικρά πλέον, παίζει σημειολογία) τελικά σταματάει να μας κρατά σε αγωνία και ελαφρά ενόχληση, και επιτέλους χρεωκοπεί.

- Ανακαλύπτω ότι τελικά η Ridealgh εδώ δεν είναι τελικά αυτό ακριβώς που θέλω από μια γυναίκα

Κανονίζω να πάμε για ένα καφεδάκι να τα πούμε, και ως τότε κάθομαι στο pc μου και στέλνω κανένα βιογραφικό.


Ζωάρα

Killing Pleasure

Τον παλιό καλό καιρό περνάγαμε καλά. Πολύ καλά. Τόσο καλά, που δεν το αντέχαμε, όπως ανακάλυψαν διάφοροι μπάμιες, και βάλθηκαν να μας κάνουν να το αντέξουμε.

Behold Progress!!!!

Τεχνητό Αλκοόλ
Οι «πότες» μπορούν να «κατεβάσουν» όσα ποτήρια τεχνητού αλκοόλ θέλουν, παρόλα αυτά θα παραμείνουν ελαφρώς μεθυσμένοι από το πρώτο μέχρι το τελευταίο ποτό, έχοντας πλήρη συναίσθηση και παραμένοντας σε νόμιμα όρια, είτε το θέλουν είτε όχι. […]τα έντονα συναισθήματα της μέθης μπορούν να σταματήσουν αμέσως με ένα απλό αντίδοτο χάπι που μειώνει τις επιδράσεις του τεχνητού αλκοόλ στους υποδοχείς του εγκεφάλου.

ξεράστε ελεύθερα. θα πρέπει να βάλετε δάχτυλο όμως, γιατί το νέο τέλειο τεχνητό αλκοόλ δε θα σας κάνει τη χάρη, απλά θα παραμορφώσει τους μύες του προσώπου σας όσο χρειάζεται για να φαίνεστε πλαστικά χαρούμενος στην οικογενειακή φωτογραφία.


(λατρεύω την επαναχρησιμοποίηση φωτογραφιών, είναι νοικοκύρικο, οικολογικό και επιδοτείται από την Τίνα)

Ηλεκτρονικό Τσιγάρο

δε φαίνεται υπέροχο? στην επόμενη έκδοση προβλέπεται και σύστημα αυτόματης βιολογικής φόρτισης, όπου το usb θα συνδέεται, μαντέψτε που.

Μπιφτέκια Σόγιας
και είναι ολόιδια με τα αληθινά!! σίγουρα, όσο το σεξ με την αυτοϊκανοποίηση μπροστά σε οθόνη χαμηλής ακτινοβολίας. Και τα δύο είναι πιο ασφαλή. Και στα δύο λείπει το κρέας.

Και η λίστα συνεχίζεται...

Μπαρ χωρίς καπνό - και δεν πάω στον παιδότοπο? και το ρημάδι το ξύδι κακό κάνει, χυμό μήλο και μια βόλτα στην τσουλήθρα, και είμαι και νωρίς νωρίς σπιτάκι μου για να πάω φρέσκος στη δουλειά - που είναι και ο προορισμός του ανθρώπου μαζί με την οικογένεια.
και το χώμα.

Γάμοι με σκηνοθέτη, αμπιγιέρ και φωτογράφο-διοικητή στρατοπέδου συγκέντρωσης
"Πιο δεξιά μαλάκα, μου χαλάς το πλάνο. Ναι, εσένα με το κοστούμι δίπλα στη νύφη λέω. Σκατά έχει γίνει ο κόσμος, δε μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου σαν άνθρωπος. "
"Μη χοροπηδάς σαν κατσίκι όταν χορεύεις μωρή, δυο ώρες κάναμε να μας κάτσει η πιέτα"
"Τώρα συγκινηθείτε"
"Τώρα χαρείτε"

και εν κατακλείδι, όταν κουραστεί ο τελετάρχης master caterer:
"και τώρα μπορείτε να πα να γαμηθείτε"

Σκι σε εξομοιωτή
όλη η χαρά του σκι, χωρίς περιττές ανοησίες όπως βόλτα στο βουνό, χιόνι, καθαρό αέρα, παρέα, χιονάνθρωπους, σούπες στα χιόνια, περασμα αλυσίδων. Pure unadulterated fun! Θέλεις να ακούσεις και το καλύτερο? Μπορείς να έχεις και το φραπέ σου δίπλα!!!



υπάρχουν όμως ακόμη κατάλοιπα του δυνάστη εγκέφαλου της σαύρας που, αντιστεκόμενα στην ιερή αποστολή του ανθρώπου να αποβλακωθεί τελείως και να καταναλώσει μέχρι να λιώσουν τα κόκκαλά του και να χαθεί κάθε τι που θύμιζε το πέρασμά του από τον πλανήτη (πέρα ίσως από το λογαριασμό του στο facebook και δύο πλαστικά βυζιά), επιμένουν να μας κάνουν να θέλουμε να νιώθουμε πραγματική ένταση, αδρεναλίνη, άγρια χαρά, κίνδυνο και, εν τέλει, απλά να ουρλιάξουμε.
Υπομονή, θα περάσουν. Δυο - τρεις δικές μου ιδέες δωρεάν προσφορά στην πρόοδο, για περισσότερες θα πρέπει να πληρώσετε συνδρομή.

Uncle Ben's Casino
Ρύζι, φακές. Ενέχυρα στο μπακάλη της γωνίας. Φυσικά με όλη τη γκλαμουριά του καζίνο, απεριόριστο ξενέρωτο τεχνητό αλκοόλ και ηλεκτρονικά πούρα.

Golf Cart Racing

Ζήσε στα άκρα, με 20 χιλιόμετρα την ώρα. Θα είναι και οικολογικό, δεν κάνει και φασαρία. Βασικά υπάρχουν όργια που το κάνουν ήδη, απλά τα carts τους είναι λίγο τουμπανιασμένα. Κομμένα αυτά.

Switch - off Girlfriend
εδώ και αν έχουν χαθεί υγεία, πατρίδες, θρησκείες και οικογένειες. Ευτυχώς εδώ η λύση είναι παλιά και γνωστή. Παντρεύεσαι.

Σας προσκαλώ να καταθέσετε και εσείς ευφάνταστους και δημιουργικούς τρόπους να σκοτώσουμε οτιδήποτε μας κάνει ανθρώπους.


Ανακεφαλαιώνοντας δανειζόμενος το θεμελιώδες υπαρξιακό δίλημμα του Matrix, η σωστή απάντηση στο ερώτημα "το κόκκινο ή το μπλε χάπι" είναι "αυτό με τις λιγότερες θερμίδες".

No Shit?

"What a piece of work is a man, how noble in reason, how infinite in faculties, in form and moving how express and admirable, in action how like an angel, in apprehension how like a god! " -- Ο. Σαίξπηρ

"Man is the crowning of history and the realization of poetry, the free and living bond which unites all nature to that God who created it for Himself. " -- Φ.Λ. Γκοντέ



"How poor, how rich, how abject, how august, How complicate, how wonderful is man!. " -- Έντουαρντ Γιανγκ



"Πάντων χρημάτων μέτρον ἄνθρωπος" -- Πρωταγόρας

"Σκιᾶς ὄναρ ἄνθρωπος" -- Πίνδαρος



"Merda d'artista" is a work of art by the Italian artist Piero Manzoni. The work is a tin can in an edition of 90 labeled in Italian, English, French and German with the description '"Artist's Shit", contents 30gr net freshly preserved, produced and tinned in May 1961.' They were intended to be sold for their weight in gold, the price fluctuating according to the market.
On May 23, 2007, a tin was sold for EUR124,000 at Sotheby's

ο εν λόγω καυλάρας Πιέρο έβγαλε με μία κίνηση ματ ΜΑΛΑΚΕΣ το Σαίξπηρ, τον Πρωταγόρα, τη μητέρα Τερέζα και όποιον άλλον έδωσε στη ζωή του μια δεκάρα για το ανθρώπινο είδος.

--- μία παρένθεση εδώ: θεέ, είσαι μαλάκας. Το απέδειξε ο Μανζόνης. Πώς νιώθεις τώρα που δεν ξεκουράστηκες από την 6η μέρα? Και εσύ ρε Μανζόνη, πώς νιώθεις που έκανες το θεούλη να κλαίει?



είσαι σκατάς ρε ---

Ο Πιέρο ευτυχώς δε χρειάζεται να σηκώσει το βαρύ -και βρωμερό- φορτίο μόνος του. Υπάρχει και ο Doctor Greg Hormone (πρωκτολόγος να υποθέσω?) με το φανταστικό του σκύλο CODY και τον ακόμη πιο φανταστικό κώλο του (του σκύλου)

Για όσους βαριούνται να κάνουν κλικ, ή τους βρωμάει, ένα δείγμα της δουλειάς εδώ:
(hot-linking του κερατά, δεν ξοδεύω από το χώρο μου για τα κακάκια του Cody)






προτείνω πάντως επίσκεψη στο site του δόκτωρος, τα σχόλιά του μπορεί να στειλουν και εσάς να δημιουργήσετε τέχνη.
Να κάνουμε μία λεπτή επισήμανση εδώ. Μπορεί ο σκύλος να βάζει το σκατό, αλλά ο άνθρωπος το κάνει τέχνη. Άλλη μια επιβεβαίωση του θείου δικαιώματος μας πάνω στον πλανήτη.
Θα προτείνω επίσης τον Donald Kuspit, χωρίς να παραθέσω εδώ δείγματα του έργου του γιατί το παραχέσαμε. Η έκθεση πάντως τιτλοφορείται "The Triumph of Shit". Τρέξτε να προλάβετε πριν ξεραθούνε.

Επίσης να προτίνω τον Chris Ofili με τα απόκοσμα γλυπτά του από κοπριά ελέφαντα, και το ανήσυχο πνεύμα του Wim Delvoye και της χωνευτικής μηχανής του "Cloaca". Στο στρατό εμείς αυτό το λέγαμε κουραδομακίνα απευθυνόμενοι σε στελέχη της εμπνευσμένης ηγεσίας μας.

Η wikipedia από την άλλη αναφέρει τη δήλωση συνεργάτη του Μανζόνι που ισχυριζεται ότι τα τενεκεδάκια δεν περιέχουν τον κόπο του καλλιτέχνη, αλλά γύψο. Αν η σκανδαλώδης φήμη αυτή αποδειχτεί, θέλω πολύ να δω τα μούτρα του μούτρου που έδωσε τα 124k γιούρια και πλέον "doesn't even own shit". Αυτά παθαίνεις άμα επενδύεις σε σκατά - ένα δωρεάν μήνυμα προς τους φίλους που ασχολούνται με το χρηματιστήριο.

Μία εξαιρετική συζήτηση πάνω στο θέμα, εδώ (σκατοκουβέντα).

Καλή λευτεριά

Veroia by Night

όχι όλη, μόνο η παλιά πόλη στη Μπαρμπούτα



























Νενίκηκά σε Παπ, να δω τα δικά σου τα χαΐρια, όπως και του Μοναδικού Πραγματικού Φωτογράφου.

περισσότερες φωτο, σπίτι μου over coffee.

Για μια ημερήσια άποψη, πεταχτείτε από εδώ

Καθυστερημένη (retarded) Σημείωση: οι εικόνες δε χωράνε ολόκληρες στο layout μου, κάντε click για να τις δείτε γιατί βαριέμαι να χαριεντίζομαι με το blogger τώρα

A Christmas Carol, Part II

-- συνεχίζεται από εδώ --

Ο Μεγάλος σουφρώνει τα φρύδια και κοιτάζει με εμφανή εκνευρισμό προς την πόρτα. Εκεί βλέπει έναν χαρωπό τύπο ντυμένο με τη στολή του Γρηγόρη Μικρογεύματα να μασουλάει μια τυρόπιτα.

"Είχε παλιώσει, άμα δεν την έτρωγα θα την πετάγαμε. Πρέπει να παίζει και μια μηλόπιτα, να κεράσω?"

Το ταχύτατο ιπτάμενο ποντίκι περνάει μέσα από την ημιδιαφανή μορφή του Φαντάσματος των Παρόντων Projects (ΦΠΡ, ακριβώς όπως και ο προηγούμενος, αλλά αυτό είναι άλλο post και δε θα μπερδευτείτε) και εκρύγνυται σε χιλιάδες κομματάκια στον τοίχο από πίσω.

"Καλάααα... αλλά άμα πεινάσεις μετά, μη μου ζητάς τα ψίχουλα"

και βρίσκονται και πάλι να ίπτανται πάνω από την Αθήνα. Ξαφνικά, βρίσκονται σε μια κρεβατοκάμαρα. Το ρολόι λέει 13:15 και ο νεαρός developer γυρίζει πλευρό και το κεφάλι του πέφτει πάνω σε ένα δεξί γυναικείο στήθος. Τρίβεται λίγο πάνω του, το σκέφτεται, και αποφασίζει ότι είναι ώρα να ξυπνήσουν. Μόλις, σε μία λαβή, ξεπροβάλει το γκομενάκι κάτω από τα σεντόνια, ο Μεγάλος γυρίζει κατά τον ΦΠΡ, και σηκώνει επιδοκιμαστικά το φρύδι, σουφρώνοντας παράλληλα τα χείλη του. Το καλοσυνάτο πρόσωπο το τυροπιτά συμφωνεί. Η εικόνα ξεθωριάζει, και αντικαθίσταται με εμετικά cubicles, γεμάτα χαμένα όνειρα, καμένα μυαλά και κάτι κινούμενα κουφάρια από ναυάγια της ζωής και του καπιταλισμού που χτυπάνε πλήκτρα, κοιτάζουν οθόνες και ρουφάνε φραπέ. Φραπέδες κάθε τόσο χύνονται χωρίς κανείς να δώσει σημασία, κάθε τόσο κάποιος πέφτει, σκυλιά τραβάνε τα μπατζάκια από τα παντελόνια των όρθιων και τη σάρκα από τα κορμιά των πεσμένων.

"Πότε είναι το deadline?" ρωτάει ο Μεγάλος.
"1/1/2010, 10 το πρωί" απαντάει ο ΦΒ.
"Την έχουν γαμήσει καλλιτεχνικά"

δεν καταφέρνει να συγκρατήσει τη σύσπαση στο δεξί του μάγουλο, καθώς αυτή σχηματίζει ένα κοφτερό, δρακόνιο χαμόγελο.

Και αυτή η εικόνα χάνεται, και ξαναβρίσκονται στα γραφεία, πάνω από τον υπολογιστή του ghallas που αποσβολωμένος στέλνει με μηχανικές κινήσεις βιογραφικά, βασιζόμενος αποκλειστικά στην αξιοπιστία του Alchemy. Και αγγελία για Βουδιστή βυρσοδέψη για δίωρο project στην Πουνάκα να του δείξει, αυτός στέλνει. Έχει στείλει ακόμη υπογραφή για την ανέγερση εκκλησίας των Μαρτύρων της Αγίας Φώκιας σε ένα νησάκι έξω από το Αρχαγγέλσκ, έχει απαντήσει σε τρία mail από αυτά που γράφουν πάνω πάνω με κεφαλαία

PLEASE DO NOT RESPOND HERE

και έχει κατεβάσει 6 φορές την καινούρια έκδοση του Acrobat Reader χωρίς να την εγκαθιστά.

Ο ΦΠΡ γυρίζει στο Μεγάλο και του λέει "μέρες που είναι... εντάξει ο πρώτος, γαμάει. Καλά οι άλλοι, γαμιούνται. Εσείς γιατί σκατά τον παίζετε εδώ πέρα μπορείς να μου πεις?"

Ο Μεγάλος του απαντά ότι θα του εξηγήσει το επιχειρηματικό του όραμα, βγάζει ένα χαρτί και τραβάει δυο γραμμές, έτοιμος να αρχίσει να ξερνάει νούμερα. Ο ΦΠΡ το τραβάει, παίρνει το μολύβι από το αυτί του και μαγαρίζει με γοργές κινήσεις το business plan



"Ένα γαμημένο γράμμα λείπει. Άμα το βρεις, πάτε σπίτια σας σαν άνθρωποι. Άν το χάσεις, κλείνει το laptop. Να δουλέψετε παραμονιάτικα πάντως, ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ. Άκου και εμένα που έχω ψήσει... Φοβού το φάντασμα των Μελλοντικών Projects (ΦΜΡ)"

ψυχεδελικοί ήχοι, blur, fade out στο γραφείο του μεγάλου που σκέφτεται που πήγε στραβά το πλάνο.

ζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζζ

από το κουζινάκι ακούγεται ο ήχος της φραπεδιέρας, καθώς ο ghallas έχει ξυπνήσει από τη μυρωδιά του εκτοπλάσματος και προσπαθεί να τροχίσει εκείνο το σπασμένο δόντι που τον βασανίζει κάτι μήνες τώρα. Ο μεγάλος κοιτά αφηρημένα το τζάμι, και αναπολεί τα ξεχασμένα παιδικά του χρόνια. Τότε που τα παιδάκια της γειτονιάς μαζεύονταν να πούνε τα κάλαντα, ενώ ο μεγάλος κατέστρωνε τα πλέον αποδοτικά δρομολόγια, σαμπόταρε τις αντίπαλες παρέες (αν δεν είσαι μαζί μας, είσαι εναντίον μας) και έβαζε τους νοικοκυραίους να υπογράφουν αποκλειστικότητα στα κάλαντα για τα επόμενα 15 χρόνια και μία flat αποζημίωση σε περίπτωση που θα αλλάξουν θρησκεία ή καταστραφεί ο κόσμος. Those were the days...

Η dream sequence διακόπτεται από δύο βροντερά χτυπήματα στην πόρτα. Ο Μεγάλος γυρίζει έτοιμος να αντιμετωπίσει ακόμη ένα φάντασμα, και τα λόγια του ΦΠΡ τον γεμίζουν ανησυχία. Αυτό που βλέπει, είναι ακόμη πιο απόκοσμο. Ο ghallas χτυπάει την πόρτα ρυθμικά με το κεφάλι, λίγο αίμα τρέχει από το χείλος, μικρά καρώ είναι αποτυπωμένα στο μάγουλό του από τον ύπνο πάνω στο πληκτρολόγιο του laptop... Βλέποντας ότι έχει πλέον την προσοχή του Μεγάλου, σταματά να χτυπά.

"Οκ, είναι παραμονή πρωτοχρονιάς, έχει φτάσει μεσημέρι, εγώ δεν κάθομαι να περιμένω να σκάσει ούτε bug, ούτε το επόμενο φάντασμα, ούτε η Lauren Ridealgh για επίδειξη εσωρούχων.
SCREW YOU GUYS, I 'M GOING HOME!!!!
Άει στο λύκο πρωτοχρονιάτικα"

Το γραφείο λιώνει, οι ήχοι της πόλης θαμπώνουν, και ο ghallas βρίσκεται σε μια παραλία κάπου στο Queensland, με μία καϊπιρόσκα στο χέρι, να μοιράζεται μία τεράστια ομπρέλλα με τον άη-Βασίλη και τα κορίτσια του ημερολόγιου της Reef μισοντυμένα ξωτικά να πλατσουρίζουν χαρούμενα. Ο σεβάσμιος μουσάτος γέροντας γυρίζει και του κλείνει το μάτι

"It's good to be Santa. Ho Ho Ho!!!! Happy New Year!!!!"

This you got to see

Sorry κιόλα για το βομβαρδισμό Χριστουγεννιάτικα, αλλά αυτό πρέπει να το δείξω για να φύγει από πάνω μου.

Και μετά την αγιοποίηση του Ναζί Πάπα Πίου , μέλους της μαύρης Αριστοκρατίας και καθώς λένε πνευματικού πατέρα του σημερινού , στην γειτονική μας Ιταλία οι Μουσουλμάνοι( κάποιοι , παρακινούμενοι ποιός αλήθεια ξέρει από ποιούς ; ) στην μεγάλη Χριστιανική και Εβραϊκή γιορτή ( Χανουκά ) διαδηλώνουν εναντίων των Εβραίων ....!!! Είμαι σίγουρος ότι θα ακουστήκανε και πολλά φοβερά και τρομερά περί μιαρών Εβραίων ...!!

Εντέλει τείνω να πιστεύω ότι αυτά που λένε γιά μερικούς ότι θέλουν να πεθάνει και ο τελευταίος Εβραίος προκειμένου να έρθει η Δευτέρα παρουσία , όπως πιστεύουν οι Καθολικοί ( κάποιοι ) σύμφωνα με την αποκάλυψη , έχουν δίκιο ....!!!!

Και γιά να μην παρεξηγηθώ ως προς τις προθέσεις μου γιά τους Μουσουλμάνους , η δική μου πρόταση από πολύ παλιά είναι η κάτωθι ...! :-)

Εδώ και πολύ καιρό μια σκέψη με βασανίζει . Ο Θεός είναι Ένας , οι Εβραίοι , οι Μουσουλμάνοι και οι Χριστιανοί , λατρεύουν τον ίδιο Θεό ..!! Τον Υπέρτατο Νου , τον Άχρονο και Άναρχο Πανταχού παρών και τα πάντα Πληρών Μοναδικό Πατέρα ..! Ο τρόπος που λατρεύουν τον Θεό μπορεί να διαφέρει , αλλά αυτό δεν αλλάζει την ουσία που είναι η απόδοση της λατρείας στο Θείο ..!! Σίγουρα ο Θεός δεν είναι Κτήμα κανενός , αλλά εμείς είμαστε δικά του παιδιά , και έτσι μας αγαπάει , τον κάθε έναν ξεχωριστά και με τον δικό του τρόπο ..!!
Οι μεταξύ μας διαφορές είναι ανθρώπου τέχνασμα και όχι Θεού που ο Ίδιος μας έχει δείξει την Βούλησής του με τον πιο Θαυμαστό τρόπο...!! Στο πέρασμα των Αιώνων Έκτισε για εμάς Ένα Σύμβολο που Δοξάζει την Μοναδική του ΣΟΦΙΑ ...!!
Οι Άνθρωποι ως όργανα εκτελεστικά του Θεού στο περιορισμένο βίο τους διαμέσου των Αιώνων συμπλήρωσαν τον ΝΑΟ του ΕΝΟΣ ΘΕΟΥ ...!! Στην πόλη που ονομάστηκε Νέα Σιών , Νέα Ρώμη , Νέα Ιερουσαλήμ , Ανθούσα , Επτάλοφος , Κωνσταντινούπολη , Ινσταμπούλ , επέτρεψε να κτιστεί ένας ΝΑΟΣ στον ΧΡΟΝΟ και όχι στον ΧΟΡΟ ...!! Ο Ναός της Αγίας Σοφίας του Θεού είναι ο Ιερός τόπος και για τις τρεις Θρησκείες ...!!
Είναι Ορθόδοξος Ιερός Ναός , ο σημαντικότερος της Ορθοδοξίας , έχει μέσα του την ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ που χώριζε το Άδυτο των Αδύτων στον Ναό του Σολομώντα και μεταφέρθηκε εκεί από τον κατεστραμμένο Ναό του Σολομώντα , είναι επίσης Ιερό τέμενος των Μουσουλμάνων αφού οι Μιναρέδες που προστέθηκαν διαμέσου των Αιώνων τον κάνουν Ιερό τόπο και για τους Μουσουλμάνους ...!!
Μήπως Φίλοι μου ο Πάνσοφος Θεός φρόντισε μέσω του Ναού του να μας δώσει ένα μήνυμα ...?? Γιατί οι Χριστιανοί , Εβραίοι και Μουσουλμάνοι πρέπει να είναι απέναντι ο ένας από τον άλλον αφού ο Θεός που Λατρεύουν είναι Ένας και ό Ίδιος ..???Μήπως ήρθε η ώρα να ζήσουν αρμονικά μεταξύ τους και με σεβασμό ό ένας στον τρόπο που λατρεύει ο άλλος τον Θεό ..??? Μήπως Αυτός ο Ναός είναι το σύμβολο της ενότητας σε ένα Νέο Λαό που θα σηματοδοτεί το Τέλος των Εθνών ..!!
Φαντάζομαι ένα μεγάλο Επί του Χάρτου Βασίλειο που θα έχει Μέγα μέλλων στην Ανατολή όπως έχει Προφητεύσει και ο Πατροκωσμάς . Ο Ναός θα μοιράζεται στις τρεις Θρησκευτικές ομάδες ως εξής . Την Παρασκευή Ιερή μέρα των Μουσουλμάνων ο Ναός θα ανήκει στους Μουσουλμάνους και ο Μεγάλος Ιμάμης θα Δοξάζει τον Θεό με τον δικό του Τρόπο , το Σάββατο ο Ναός θα ανήκει στους Ιουδαίους και ο Μέγας Ραβίνος θα δοξάζει τον Θεό με τον Δικό του Τρόπο και την Κυριακή ο Ναός θα ανήκει στους Χριστιανούς και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Θα Δοξάζει τον Θεό με τον Δικό του Τρόπο...!! Τα Τρία Θέματα θα συνυπάρχουν αρμονικά και θα μοιράζονται την εξουσία του Νέου Κράτους με ίσους όρους . Κανείς δεν θα μπορεί να επεμβαίνει στα εσωτερικά του κάθε Θέματος και μόνο υποθέσεις που έρχονται σε σύγκρουση μεταξύ των Θεμάτων θα δικάζονται από Διαθεματικό Συμβούλιο και την συμμετοχή και των τριών Θεμάτων ...!!

Αν ο Θεός Δεν Θέλει την Ένωση των Θεμάτων , τότε Γιατί επέτρεψε την Ύπαρξη του Ναού του με αυτόν τον Τρόπο ..???

Θα μπορούσε άραγε να υπάρξει ένα τέτοιο κράτος , ένα Κράτος που θα ενώσει τα Βαλκάνια με την Ανατολή την μικρά Ασία την Παλαιστίνη και την Ιουδαία, σε ένα Λαό σε ένα Θεό σε ένα Ναό..???

Όχι, πείτε εσείς...

A Christmas Carol

In Prose. Being A Ghost Project of Christmas

μπζζζζζ.... μπζζζζ.... μπζζζζ....


ΣΛΑΠ!



Χειμώνας.

Η εποχή που αναγκάζεσαι να παράγεις μόνος σου το βομβό της φανταστικής μύγας που σπάει την απόλυτη σιγή του γραφείου, το αποφασιστικό χτύπημα που στέλνει άλλο ένα πλήκτρο του laptop σε παραβολική τροχιά, η εποχή που ξέρεις ότι κανένα project plan και excelόφυλλο δε μπορεί να δικαιολογήσει το γεγονός ότι κάθεσαι μόνος σου να κάνεις support ένα σύστημα που δε θα ζητούσε χρονιάρες μέρες τη βοήθειά σου όυτε αν κατουρούσαν το server όλοι οι τάρανδοι του Αη - Βασίλη.


Όχι ότι ο χρόνος δεν είναι δημιουργικός. Κάθε μέρα στη δουλειά γίνομαι και σοφότερος. Χθες δεν ήξερα για το PostBackURL, ούτε ότι ο πάπας Συλβέστρος ο Β' ήταν αραβολάτρης και είχε κατηγορηθεί για μαύρη μαγεία. Beat that for a day at work.

Διάλλειμα για τσιγάρο. Το 84ο σήμερα. Η κρίση φαίνεται να περνάει, η διαφημιστική απέναντι μετά από καιρό ξαναέφερε κορίτσια. ο Levi Strauss δεν είχε ιδέα τι κουτί της πανδώρας άνοιγε όταν έβαλε το μισό του πακέτου τζηνάκι-μπότακι. Ξανανεβαίνω πάνω και συνεχίζω να παρακολουθώ τη νερατζιά στο πεζοδρόμιο να μεγαλώνει, χαράζοντας ένα ακόμη σημαδάκι στο τζάμι με τα νύχια μου. Από το διπλανό γραφείο ακούγεται ο μονότονος ήχος από το πληκτρολόγιο του μεγάλου. γκαπ - γκουπ, το κοπανάει με μανία στο γραφείο από το πρωί. Σιγά σιγά η οθόνη μπροστά μου αρχίζει να θολώνει καθώς η νύστα ο εργασιακός κάματος με καταβάλει...



Ο μεγάλος πετάει βαριεστημένα το 3ο πληκτρολόγιο για σήμερα στην κούτα της ανακύκλωσης και ψάχνει γύρω στο γραφείο κάτι για να τσατιστεί.
Μάλλον θα καταλήξω πάλι στο Dali στον τοίχο σκέφτεται. ΤΙΙ?????
όταν τον διακόπτουν τρία υπόκωφα χτυπήματα στην πόρτα. Γυρίζει και βλέπει τον Τ. , απολυμένο από μήνες. Τον κοιτάζει επίμονα, ξαφνιασμένος.

"Δε μπορεί. Τι δουλειά έχεις εσύ εδώ Τ.? Σε έχω απολύσει!" "Δεν είμαι ο Τ. Είμαι το φάντασμα του. Ήρθα να σε προειδοποιήσω."
Ο Μεγάλος τον κοιτάζει με ένα μείγμα δυσπιστίας και ανησυχίας, κάτι σα να βλέπει ότι ο μπάμιας στην άλλη άκρη του τραπεζιού μπορεί τελικά από το πουθενά να βγάλει και κέντα. Γίνονται διάφορα σκηνοθετικά που βαριέμαι να γράφω, και ο Μεγάλος βρίσκεται κολλημένος στην καρέκλα με μάτια ορθάνοιχτα να κρέμεται από την κάθε κουβέντα του Τ.

"Πρέπει να αλλάξεις Μεγάλε. Έχετε μείνει τρεις και ο κούκος εδώ μέσα, και στη συγκεκριμένη στιγμή μόνο εσύ και ο ghallas που κόβει φλέβες με την κατάσταση και παρεπιπτόντως γράφει και το σενάριο, και χάνετε τις γιορτές σας τσάμπα. Τράβα πιες δυο κοκτέιλ στην παραλία με δυο νοικιασμένα μωρά και σόμπα εξωτερικού χώρου αντί για ομπρέλα, τόσα λεφτά έχεις. Στείλε και τον άλλον σπίτι του που κάνει select στην πασιέντζα από τη νύστα. Αφού δουλειά ΔΕΝ παίζει. Α! και μην κάνεις τσιπιές με εκείνο το ταξίδι που λέγαμε 3-4 posts πριν. Γυφτιά ρε. Μέχρι τις 4 που την σκαπουλάρεις τελείως, θα σε επισκεφθούν άλλα 3 φαντάσματα. Αντίο Μεγάλε.."
καθώς ο Τ. ξεθωριάζει, η φωνή του γίνεται πιο απόκοσμη και σιγά σιγά χάνεται καθώς του λέει "Μην ξεχάσεις να μου βάλεις το δώροοοοο"

Ο Μεγάλος μένει ιδρωμένος, κολλημένος στη δερμάτινη καρέκλα, τόσο κολλημένος που όταν καταφέρνει να τραβηχτεί προς το καινούριο πληκτρολόγιο, ακούγεται εκείνος ο γαμάτος ήχος ο βεντουζωτός.

Σπάει με τρεις γρήγορες, μελετημένες κινήσεις το πληκτρολόγιο, σηκώνει το βλέμμα, και αυτό πέφτει πάνω σε μία αλλόκοτη μορφή με ριγέ κουστούμι, παπούτσι πεντακοσίων ευρώ, άψογη γραβάτα και μία λάμψη να αναδύεται από το γυαλιστερό κρανίο του.
"Μεγκάλος, ίο είμαι φάντασμα περασμένων projects (ΦΠP). Καπίς? Σε πάρει μαζί μου ντίξει τι ωραίο φάση έπαιζε με μόλτο φράγκο, πόσο μπένε περνάγκαμε, τι μαλάκα είσαι".
"Αν είσαι από κούριερ άφησε ότι φέρνεις μέσα και ξύπνα το ghallas να υπογράψει" λέει ο μεγάλος κάπως σαστισμένος και πάει να πιάσει το ποντίκι.

"Μα κε κάτσο ντίτσι Μεγκάλος? Μάμα μία!"

και τον αρπάζει από το κουστούμι. Ο χώρος γύρω τους αλλάζει μαγικά, παίζουν φτηνά εφέ πτήσης και ο ΦΠP δείχνει στο μεγάλο developers ξενυχτισμένους και ταλαιπωρημένους να πηδιούνται για να στήσουν το σύστημα για το test run. Μανατζαραίους να χτυπάν ποτήρια σαμπάνιας λέγοντας ψωλιές σε κακά αγγλικά και γελώντας με τρόπο που κάνει τα βρέφη να κλαίνε και τα τριαντάφυλλα να μαραίνονται. Λεφτά έρχονται σε βαλίτσες. Σε Slow Motion, πετάνε χούφτες 20ευρα στον αέρα και χοροπηδάνε χαρούμενοι σα μικρά παιδιά.

Ο Μεγάλος μπαίνει με τα μπούνια στο ρόλο και απλώνει τα χέρια για να πιάσει τα φράγκα που πετάνε σαν κότες που σκορπάν μπροστά στον εισβολέα σκύλο. Ο ΦΠΡ ξεχνά το θεσμικό του ρόλο στο σενάριο και τεντώνεται και αυτός κρατώντας με το ένα χέρι πίσω το κεφάλι του μεγάλου, με δυο δάχτυλα να μπαίνουν στα μάτια. Οι φλέβες φουσκώνουν στο κεφάλι του μεγάλου, και με ένα βρυχηθμό βγάζει ένα μάτσο συμβόλαια και τα χώνει βαθιά στο λαιμό του ΦΠΡ. Με μιας αυτός πιάνει το λαιμό του σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αναπνεύσει, ενώ ο Μεγάλος από πάνω του φτύνει κυριολεκτικά τις παρακάτω λέξεις:
"Κε κάτσο ντίτσι? Ίο ρε? Λουκ ατ δε φακινγκ κοντρακτς ρουφιάνο ιταλιάνο. Άι ντρινκ γιορ μπλαντ."

Με το θάνατο του ΦΠΡ όμως, το μαγικό τοπίο διαλύεται και ο Μεγάλος επιστρέφει στην πολυθρόνα του. Έχει πάρει τα πάνω του που σκότωσε ακόμη ένα μάνατζερ, και πάει γοργά να εκτυπώσει άλλο ένα αντίγραφο από τα συμβόλαια για τους γεμιστήρες του. Πριν προλάβει να σηκωθεί προς τον εκτυπωτή, βλέπει το παρακάτω μήνυμα



-- σιγά μην είχε ο μεγάλος mac. Αλλά κωλοψήνομαι να βάζω μηνύματα λάθους mac. θα προτιμούσα να κόλλαγε απλά και μόνο επειδή είναι mac, έτσι για να τους την πω, αλλά παίζει και σενάριο --

-- επίσης, το κόβω εδώ γιατί παραμεγάλωσε. Εγώ παραπάνω θα βαριόμουν να διαβάσω. Εσείς ήδη, θα μου πείτε. Δικό σας θέμα, όχι δικό μου. Συνέχεια αύριο - μεθαύριο...