25.3.11

Επ' ευκαιρία της εθνικής μας εορτής

περίεργο πράγμα η μνήμη. για παράδειγμα, ενώ δε θυμάμαι την πρώτη φορά που έκανα σεξ, θυμάμαι το τηλέφωνο που είχε φίλος στην Αγγλία το σωτήριο έτος 1996, τηλέφωνο το οποίο είχα καλέσει 1(μία) φορά από ένα καρτοτηλέφωνο στην πλατεία Αγίου Διονυσίου στην Πάτρα, και ετύγχανε να είναι 00441273694031. Το νούμερο έχει αλλάξει από τότε, αν θέλετε δοκιμάστε το για φάρσες αλλά μην πείτε το όνομά μου.

Στο ίδιο μοτίβο θυμήθηκα ότι η κυβέρνηση δεν έχει ακόμη πέσει, και δεν έχει γίνει καν συμπαντικό σούργελο (όχι περισσότερο από όσο τα καταφέρνει μόνη της δηλαδή) παρά την τελεσιγραφική επιστολή της ελληνικής version των Anonymous πριν κοντά δυο μήνες.
Ειλικρινά δεν ξέρω πόσο αμφίδρομη σχέση έχει η legiongraeca με τη, χαλαρή ούτως ή άλλως, παγκόσμια "συνομοσπονδία" των anonymous (κοινώς, αν στηρίζω Πούτιν, δε σημαίνει ότι και ο Πούτιν συνδράμει τις προσπάθειές μου, αλλά επιμένω ότι απλά δεν ξέρω - μια έρευνα σχετικά με τον Παπανδρέου στο anonops δεν έβγαλε και χρυσάφι πάντως) αλλά το σημείο στη δεύτερη επιστολή τους που διευκρίνιζε

[...]Σε αντίθεση μ’εσάς, δεν έχουμε ανάγκη πληροφοριοδότες. Όσα χρειαζόμαστε έχουν ήδη δημοσιευτεί σε πληθώρα δημοσιογραφικών πηγών. Εμείς αυτό που θα κάνουμε – και το ξεκινήσαμε ήδη – είναι να μεταφράσουμε αυτές τις πληροφορίες που έτσι κι αλλιώς είναι διαθέσιμες[...]

μου προξένησε ιλαρή απογοήτευση μέχρι δακρύων. Είπαμε να τους χέσουμε και προέκυψε κλανιά. Σόρρυ κιόλα, αλλά με αυτά που κυκλοφορούν στην παγκόσμια ιστοριογραφία και δημοσιογραφία, όποιος πιστεύει ότι οποιαδήποτε αποκάλυψη λιγότερη από πρωθυπουργό χώρας να σοδομίζει τη σορό του Στάλιν παρέα με τον Πάπα και την Tinkerbell στο τέμενος στη Μέκκα, έχει λιγότερο αντίκτυπο από χασμουρητό χασικλή που βλέπει telemarketing στις 5 το πρωί.

Πίσω στο λιγότερο virtual κόσμο, το Πασόκ σε μια νέα επίθεση δημοκρατίας έστειλε τα ΜΑΤ να βοηθήσουν μια ομάδα από διαμαρτυρόμενους καλλιτέχνες και εκπαιδευτικούς να μεταφέρουν τα εκθέματά τους στο οικείο αστυνομικό τμήμα, όπου προφανώς ήθελαν να τα μεταφέρουν, αλλά έκαναν μια στάση στο Σύνταγμα να πάρουν μια ανάσα.
Τείνω να καταλήξω ότι η μόνη πρωτοβουλία, που πήγε δυστυχώς άπατη, που έχει πιθανότητες να κάνει ένα κλικ σε αυτό το μπουρδέλο, ήταν αυτή (από τις χιλιάδες sites όπου υπάρχει αναρτημένη η ανακοίνωση, η επιλογή ήταν τυχαία ΟΧΙ). Είχα και ένα θεματάκι με το στομάχι αυτές τις μέρες και με έπιασε το αγωνιστικό μου.

Η κυβέρνηση είναι το ίδιο τσαμπουκαλεμένη παντού βέβαια, και πρέπει να της το αναγνωρίσουμε ως ελαφρυντικό αυτό. Παραθέτω αποσπάσματα από πρόσφατο άρθρο σε συνέντευξη του Εθνοσωτήρα

Για τη συνέντευξη με το Stern ο Παπανδρέου μας υποδέχτηκε στο γραφείο του στο Μέγαρο Μαξίμου, την έδρα του πρωθυπουργού. Μας έδειξε περήφανος τον πίνακα αφηρημένης τέχνης πίσω από το γραφείο του, που ο ίδιος έφερε εκεί: ένα μπλε σκούρο φόντο και μέσα σ’ αυτό μια σκούρα γραμμή.
Όπως μας είπε, ο πίνακας συμβολίζει γι’ αυτόν τη θάλασσα, το Αιγαίο φυσικά. Και εκεί στον ορίζοντα βρίσκεται ένα μικρό ελληνικό νησί. «Ένα από τα νησιά, που σε καμιά περίπτωση δεν πουλάμε».

πρώτα, μια γρήγορη ματιά στο μυαλό του Γιωργάκη


κατά δεύτερον, και κυριότερον, ΕΤΣΙ, ΓΑΜΗΣΕ ΤΟΥΣ ΓΙΩΡΓΗ!
με την ίδια πεποίθηση που, αν κάποιος μαλάκας στο Βούπερταλ πρότεινε να στήνουν όλοι οι Έλληνες κώλο τους 4 καλοκαιρινούς μήνες σε όλους τους τουρίστες για να ξεχρεώσουμε, ή να δίνουμε τα πρωτότοκά μας για να γίνουν ευνούχοι αξιωματούχοι στο Σαράι των Βρυξελλών, ο πρωθυπουργός της χώρας δεν αρνήθηκε την πρόκληση να σχολιάσει,ως αρχηγός κυβέρνησης, ξεφτυλισμένες και εκτός κάθε αξιοπρεπούς πραγματικότητας προτάσεις. Όπως δεν αρνείται ποτέ να δίνει συνεντεύξεις ως αρχηγός κυβέρνησης πάλι, στα αγγλικά, λες και δεν έχει γλώσσα η επαρχία που του δώσανε να διοικεί. Τέλος πάντων, είναι και θέμα γούστου, και ο Καίσαρας το "και συ τέκνον?" στα ελληνικά λέγαν οι Ρωμαίοι ότι το είπε, και τα πρότυπα καθενός είναι προσωπικό θέμα.
Αυτό που με ανησυχεί λίγο είναι ότι σε ποσοστό 100% οι αρνήσεις της κυβέρνησης είναι ως τώρα καταφατικές , και το μόνο καλό είναι ότι τα νησιά μάλλον θα τα δώσουμε σε ευρωπαίους και δε θα χρειαζόμαστε διαβατήριο, παρά μόνο νέου τύπου ταυτότητα για να τα επισκεφθούμε.

ουφ, πολλά έγραψα, θα ήθελα να γράψω και για την σινοελληνική φιλία που είναι πολύ βαριά(???) όπως ξέρουμε εδώ και πολλλλά πολλλλά χρόνια (νομίζω ότι η τελευταία μας συνάντηση πριν την Cosco ήταν κάπου το '50 στην Κορέα, αλλά κάτι θα μου διαφεύγει) και να μην ανησυχούμε. Διαβάστε μόνοι σας εδώ και πιείτε κάμποση ρακή μπας και βγάλετε νόημα.

Πάω στην παρέλαση τώρα να δω μπουτάκια.

Τι, τελείωσε???


*1. το εγκεφαλογράφημα του ΓΑΠ το ξεπατίκωσα από εδώ , να δίνουμε και τα δέοντα credits.

*2. θα έχει πολύ γέλιο ο εν λόγω φίλος να με πληροφορήσει ότι το τηλέφωνό του δεν ήταν αυτό και ότι πλανιέμαι 15 χρόνια τώρα, αλλά σε αυτήν την περίπτωση θα πάρω το έναυσμα για άλλο post σχετικά με το υποκειμενικό και, γιατί όχι, πούστικο της μνήμης.

μαζί τον ήπιαμε



και για πρώτη φορά στα 6500 χρόνια ελληνορθόδοξης ιστορίας, η επέτειος της εθνεγερσίας δε συνοδεύτηκε με το μουσικό χαλί που όλοι γνωρίζουμε, στρατιωτικές μπάντες και τσάμικα, αλλά από σάλπιγγες. Της Σάλπιγγες της Αποκαλύψεως.
Ενώ όμως σύμπας ο ελληνικός λαός περίμενε την Αποκάλυψη να ξεκινήσει από τις Βρυξέλλες και τον εξανδραποδισμό της χώρας στη Χιλιετή Βασιλεία του Κτήνους, αυτές σόλαραν εξ
Ανατολών. Και εξηγούμαι. Στο προηγούμενο αφυπνιστικό, ιστορικής σημασίας άρθρο μου (να χέσω το Zeitgeist) είχα προαναγγείλει τη σωτηρία μας.
Φευ και ωιμέ, μας τη φόρεσαν οι Γιαπωνέζοι. Και πάλι το άρθρο όμως λέει τη μισή, ίσως και τα 3/7 της αλήθειας, και να μην είμαι απευθείας απόγονος του Μεγαλέξανδρου και της Μπουμπουλίνας αν η επιτυχία των Γιαπωνέζων να δημιουργήσουν, μετά από τόσες αποτυχημένες προσπάθειες, καρπερά σπερματοζωάρια δε σχετίζεται με...


τυχαίο?

私はそうは思わない

ο καιρός γαρ εγγύς μέχρι να συνειδητοποιήσει η ανθρωπότητα ότι οι απόγονοι του βιομηχανικού αυτού ζωμού θα προκύψουν, κατά τις προφητείες, έτσι


ωφελημένος θα είναι ο Πάγκαλος που θα βρει κάποιον στον οποίο θα μπορεί επιτέλους να πει "μαζί τα φάγαμε" χωρίς να προκαλεί γενική θυμηδία. Εμείς όμως ως τότε θα τον έχουμε πιει

3.3.11

Για μια χούφτα σπερματοζωάρια

Ποιος ήταν που είπε «ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης?» θαρρώ ήταν ο οδοντίατρος του Πάπα Πίου του ΙΙου (που κάνει πίου ιίου) όταν η παναγιότητά του του δήλωσε ότι ο σεπτός του γομφίος είχε αποβάλει, παρά τη θέληση του Κυρίου, το σφράγισμα που ο οδοντίατρος είχε διαβεβαιώσει ότι θα άντεχε και πέραν της χιλιόχρονης βασιλείας του Κτήνους επι τη γη.

«Σκατά στα μούτρα σου» είχε απαντήσει ο Ποντίφικας και, όπως πάντα, δεν έκανε λάθος, αφού ο επόμενος οδοντίατρος, με προϋπηρεσία στις απαιτητικές οδοντοστοιχίες του Οίκου των Γκριμάλντι του έφτιαξε ένα σφράγισμα μούρλια, γερό σαν το κέντρο διοίκησης της NORAD.

Που κολλάει όμως ο αφορισμός του εναρκτήριου αφορισμού μου? Εν έτει 2011, όλοι οι επιφανείς και μη οικονομολόγοι του πλανήτη, οι οίκοι αξιολόγησης, οι θαμώνες όλων των καφενείων της επικράτειας, ακόμη και ο τελευταίος Σομαλός μούτσος των μηχανοκίνητων πειρατικών μονόξυλων του Κέρατος της Αφρικής είναι πλέον βέβαιοι ότι το ελληνικό κράτος οδεύει προς τη χρεωκοπία με ταχύτητα μεγαλύτερη από την ταχύτητα διαφυγής από την επιφάνεια του Βέγα. Διαφωνούν μισή ντουζίνα μουτζαχεντίν πρασινοφρουροί βοσκοί των Λευκών Ορέων, και ο τελευταίος γιαπωνέζος πεζικάριος που ακόμη αρνείται ότι ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος έχει λήξει και ο Χιροχίτο όχι μόνο έχει πεθάνει, αφού έκλινε γόνα στους Αμερικάνους πίθηκους, αλλά τον είχε και μικρό όπως όλοι οι Γιαπωνέζοι.

Όλα άλλαξαν με την είδηση που έσκασε σα βόμβα:

“Η Αυστραλία αντιμετωπίζει έλλειψη σπέρματος και οι αρμόδιες αρχές πιέζουν για να αρθούν όλοι οι περιορισμοί στην εισαγωγή του από χώρες του εξωτερικού, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας.”

Το σοβαρότατο του πράγματος αποκαλύφθηκε μάλιστα από την παρακάτω διευκρίνιση:

“Ο διευθυντής της κλινικής εξωσωματικής γονιμοποίησης Melbourne IVF, Τζον Μακμπέν, λέει χαρακτηριστικά: "Έχουμε στεγνώσει. Δεν υπάρχει σπέρμα.”

Η ελληνική κυβέρνηση δεν έχασε ούτε αυτή την ευκαιρία. Ο υπουργός Υγείας, Σαμανισμού και Φτηνής Εναλλακτικής Περουβιάνικης Ιατρικής, Ανδρέας Λοβέρδος, σε διάγγελμα ανακοίνωσε πως η κυβέρνηση στέκει αλληλέγγυα στο πρόβλημα της Αυστραλίας και, σε μια πρωτοφανή κίνηση υποστήριξης, δεσμεύεται να προστρέξει την αγαπητή χώρα των αντιπόδων στην άμεση και διαρκή λύση του προβλήματός της. Πριν καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός, και αλέκτωρ λαλήσει τρις, ο υπουργός Οικονομίας, Οικονομικών και Μέγας Θησαυροφύλακας του Δράκου Smaug και του Ιρλανδέζικου Χρυσού Στο Τέλος Του Ουράνιου Τόξου ανακοίνωσε την άμεση, σύμφωνα με το πλαίσιο Fast Track, κρατικοποίηση του σπέρματος ανά την Ελληνική Επικράτεια. Σε κοινή συνέντευξη με το Σπέρμα Του Ανδρέα, διακύρηξαν ότι με τις κατάλληλες διαρθρωτικές κινήσεις, το πλάνο για την εξοικονόμηση 50 δις από την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας είναι πλέον, όχι μόνο εφικτό, αλλά και αστεία πράγματα. Σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα που εκδόθηκε τάχιστα, ποινικοποιείται ο εν κενώ ιδιωτικός και δημόσιος αυνανισμός, ενώ ιδρύονται κρατικά αυνανιστήρια στα κατά τόπους ΚΕΠ. Όλοι οι Έλληνες υποχρεούνται σε δις εβδομαδιαία κατάθεση σπέρματος, ενώ η συνέπεια και προσφορά του καθενός θα καταγράφονται σε ειδικό τσιπάκι στη νέα Κάρτα Πολίτη. Ο πρωθυπουργός κατέληξε ότι πρόκειται περί ζητήματος εθνικής επιβίωσης και «Η συγκυρία είναι ιστορική. Στην Αυστραλία δεν υπάρχει σπέρμα, στην Ελλάδα δεν υπάρχει σάλιο. Ας συνεργαστούμε!» και «επιτέλους, ο Έλληνας πολίτης θα δει τον κόπο του να πιάνει τόπο».

Οι αντιδράσεις ήταν άμεσες. Πρώτες αντέδρασαν οι αγορές, με την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας να αναπροσαρμόζεται άμεσα σε «ΑΑΑΑΑΑ!!!!» και το Χρηματιστήριο Αθηνών να καταγράφει άνοδο που μετά το 18888% οι ιθύνοντες δε έμπαιναν καν στον κόπο να τη μετρήσουν πια. Η Άγκελα Μέρκελ ζήτησε κατεπείγουσα συνάντηση με την κυβέρνηση, με σκοπό τη σύναψη δανείου με ευνοϊκούς όρους προς τη Γερμανία που ένιωσε τη θέση της ως κινητήριο μοχλό της Ευρωπαϊκής Οικονομίας να κλονίζεται.

Στην Ελλάδα όμως οι αντιδράσεις ήταν διαφορετικές. Πρώτο το ΚΚΕ αντέδρασε για τη νέα αντιλαϊκή λαίλαπα, δηλώνοντας σαφώς ότι «η κυβέρνηση ολοκληρώνει το σχέδιο ξεζουμίσματος του εργαζόμενου, σφετεριζόμενη μετά το αίμα και τον ιδρώτα του, και το τελευταίο των υγρών του».

Παράλληλα, και αυθόρμητα, συστάθηκαν τοπικές επιτροπές υπό την ομπρέλλα της νέας οργάνωσης «ΔΕΝ ΤΗΝ ΚΟΒΩ», αρνούμενοι να παραχωρήσουν το δικαίωμα και την απόλαυση του αυνανισμού τους στους μεγαλοεργολάβους, επισημαίνοντας παράλληλα πως πολύ γρήγορα δικαιώθηκε η αντίληψη του ελληνικού λαού ότι η από καιρό προωθούμενη Κάρτα του Πολίτη είναι κατ’ ουσίαν Κάρτα του Μαλάκα.

Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Και των Εκκρίσεων (νέο όνομα – νέες σφραγίδες) απάντησε ότι όλες οι οργανωμένες κινήσεις ανυπακοής θα αντιμετωπιστούν στα πλαίσια του αντιτρομοκρατικού νόμου και ανακοίνωσε την ίδρυση της ειδικής ομάδας «ΑΥΝΑΝ» για τον άμεσο έλεγχο της εφαρμογής των ανακοινοθέντων.

Το ίδιο κιόλα βράδυ σημειώθηκε η πρώτη ενέργεια της νεοεμφανιζόμενης οργάνωσης «Επαναστατικές Ομάδες David Carradine» που προέβησαν σε σπερματολουσία του αντιπροέδρου της κυβέρνησης καθώς εξέρχετο της Βουλής με ποσότητα 12 αυτοκρατορικών γαλονιών σπέρματος, της ελάχιστης απαραίτητης ώστε να επιτύχουν την απαραίτητη κάλυψή του. Και ενώ η προκύρηξη τελείωνε με το «οι μαλακίες τελείωσαν», το θύμα δήλωσε «τόσα χρόνια μαζί τον παίζαμε, καιρός να αναλάβουμε τις ευθύνες μας». Μία ομάδα Γιαπωνέζων τουριστών που συνελήφθησαν να επιδίδονται σε bukakke σε πορνείο της περιοχής των Αθηνών απαγχονίστηκαν από τ’ αρχίδια στην Πλατεία Ομόνοιας ως ξένοι πράκτορες διασπείροντες την ανομία.

Πανδαιμόνιο επικράτησε τις επόμενες ημέρες, με την αστυνομία να μπουκάρει παρουσία εισαγγελέων σε δημόσιες και ιδιωτικές τουαλέτες και να επίτασει τσοντοσινεμάδες, στους οποίους οδηγούνταν σιδεροδέσμιοι αντιστασιακοί προς καταναγκαστικά έργα.

Η ελληνική κοινωνία παρέμεινε διχασμένη, με το ΛΑΟΣ να υπογραμμίζει το θανάσιμο κίνδυνο που δημιουργούν οι χιλιάδες αλλοδαπές εκδιδόμενες που αφαιμάζουν κυριολεκτικά τον ελληνικό λαό από την παραγωγική του δύναμη, το Συμβούλιο της Επικρατείας να αποφαίνεται ότι βάσιν του Δικαίου του Αίματος, θα πρέπει να λάβουμε υπόψιν τους εκατομμύρια Αυστραλούς που θα είναι σε θέση να διεκδικήσουν την ελληνική υπηκοότητα και τη Νέα Δημοκρατία να ανακοινώνει ότι οι εξελίξεις αποτελούν δικαίωση της πάγιας πολιτικής της και να τονίζει ότι είναι η πλέον κατάλληλη να αναλάβει τη διακυβέρνηση του τόπου, λόγω χρόνιας εξάσκησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ πέρασε αμέσως στην αντίσταση, συνεχίζοντας να τον παίζει, η Δημοκρατική Συμμαχία υπογράμμισε ότι η χώρα πρέπει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του Μνημονίου, ενώ με τη Δημοκρατική Αριστερά και πάλι δεν ασχολήθηκε κανείς. Η Εκκλησία, σε έκτακτη Ιερά Σύνοδο, αξίωσε την ατέλεια του μοναχικού σπέρματος και πρότεινε την ίδρυση της ΜΚΟ «Ανακούφιση» για τη διάθεσή του σε κοινωφελείς σκοπούς, ενώ παράλληλα τα βουνά άρχισαν να γεμίζουν από χιλιάδες αντάρτες και το Δ’ Σώμα Στρατού εισέβάλε με λουλούδια στις κάνες και τα ταμεία στα Στάγιερ στη Βουλγαρία για να ξεχαρμανιάσει, ως μόνη διέξοδο στις στάσεις που εκδηλώθηκαν σε όλες τις μονάδες με την απαγόρευση της μαλακίας.

Κάπου εδώ πρέπει να σας αφήσω όμως, με ειδοποίησε ο σύνδεσμός μου ότι το καταφύγιό μας στην Πίνδο είναι έτοιμο να μας υποδεχτεί και οι αντάρτες πρέπει να αναχωρήσουμε άμεσα.

1.3.11

Δεν κλειδώνω

Πολλαπλασιάζονται τα κινήματα «Δεν ...»

Μετά το «Δεν πληρώνω» στις διάφορες εκδοχές του, το παλιότερο untrademarked αλλά όλο και ανερχόμενο «Δεν ψηφίζω» , το παρεάκι του το «ΔΞ/ΔΑ» και το διαχρονικό «δε γαμιέστε?», χθες ανακάλυψα και το «δεν κλειδώνω». Κάποιοι τώρα θα πεταχτούν να πουν ότι όλη αυτή η άρνηση είναι αντιδημιουργική, στείρα κριτική και ότι ο τόπος χρειάζεται μια άλλη στάση. Θα απαντήσω με διπλή κατάφαση για να εξιλεωθώ.

Ναι, καλά...

Πίσω στο θέμα μας. Ο χειμώνας είναι δύσκολη εποχή. Οι τσομπαναραίοι κατεβαίνουν(μ)ε στα χειμαδιά μαζί με τα ζα, με τις βροχές τα ρέματα φουσκώνουν αποκλείοντας χωριά όπως η πλατεία Μητροπόλεως, τα μυρμήγκια και οι αγρότες τρώνε τους κόπους του καλοκαιριού, τα τζιτζίκια και οι βδέλλες τα κλεμμένα, η μουσκεμένη γης λασπώνει τις μπότες και το internet μου γαμιέται από τα μάτια. Ως μηχανικός έχω καταλήξει ότι η υγρασία φουσκώνει τους τοίχους της νεόδμητης για πυραμίδα πολυκατοικίας μου και διακορεύει τα καλώδια. Η Forthnet που πήρα πάλι για τεχνική υποστήριξη πιστεύει ότι φταίει η απολιθωμένη και ατροφική σαν πέος διπλόδοκου πρίζα τηλεφώνου στην κρεβατοκάμαρά μου, και που είμαι Δίδυμος.

Όπως και να ‘χει, μετά από χρόοοονια και χρόοοονια, ξέπεσα στη ζητιανιά δικτύου στη γειτονιά για να κατεβάσω συνταγή για συκωτάκια φώκιας α λα τριπολιτσιάνα και καμιά τσόντα να ανοίξει η όρεξη, γιατί η φώκια δεν τρώγεται με τίποτα. Μετά το προφανές συμπέρασμα ότι πονήρεψε ο βλάχος και τα δίκτυα είναι κλειδαμπαρωμένα από το φόβο των λαθρομεταναστών που βρωμίζουν τα data μας με τους άπλυτους από το Μπαγκλαντές, το Κατάρ και τον Καναδά που βγάζουν στο skype, κατεβαίνοντας κάτω-κάτω-κάτω στη λίστα, ανακάλυψα έναν καινούριο κόσμο. Τα παιδιά του xekleidoste!!!

Όλα τα δάχτυλα δεν είναι ίδια βέβαια, και δοκιμάστε να καθαρίσετε τα αυτιά σας με τον αντίχειρα αν δε με πιστεύετε, και εγώ με την συναρπαστική οξυδέρκεια και το πλατύτατο πνεύμα μου ακτινογράφησα σε νανοδευτερόλεπτα την ανθρωπογεωγραφία των network-gangbangers του Θησείου (ενώ παράλληλα τσιγάριζα τα συκωτάκια) και σας την προσφέρω ΤΣΑΜΠΑ!

Ήθελα να γράψω και ένα σύντομο συναρπαστικό περί της ηθικότητας αλλα και της νομιμότητας του «Δεν Πληρώνω» με βάση κάτι κλεμένα του Vidal περί Auctoritas και Potestas, αλλά το internet είναι κλεμένο και αδύναμο (όχι, οι xekleidoste δεν κατάφεραν να με εξυπηρετήσουν, μάλλον το έχουν κομμένο το internet και μοιράζονται το LAN τους για καμία παρτίδα Hearts, γιατί για κάτι άλλο δε φτάνει το σήμα) και κάθε byte πληρώνεται.

Οπότε, διαβάστε τα μόνοι σας.

Υγ. Για το σημερινό post ευχαριστούμε την ευγενική προσφορά του ThompsonAFxxB και του ευχόμαστε να αποκτήσει δυνατότερο access point το συντομότερο

5.2.11

Μια μουτζούρα χίλιες λέξεις (βασικά τέσσερις)


"Ενδεικτικές χρεώσεις από το λιμάνι του Πειραιά:"

Όσα γουστάρω και μαύρα

3.2.11

Pinging in the rain

Λατρεύω βροχερά βράδια σαν κι αυτό.
Νιώθω κάτι μοναχικό αλλά και γενναίο γυρίζοντας σπίτι με τη μηχανή, ενώ η πυκνή βροχή έχει μουλιάσει την ψυχή μου

και τα αρχίδια μου.

Τώρα, μηχανόβιος που γουστάρει τη βροχή είναι σα σκιέρ που λατρεύει τον Αύγουστο, σα χορτοφάγος που προσμένει την Ανάσταση, αλλά έτσι είναι, είμαι Δίδυμος και αλλοπρόσαλλος και σε όποιον αρέσουμε. Θα είναι επίσης που μεγάλωσα δίπλα σε βενζινάδικο και ξύπναγα κάθε πρωί με τις αναθυμιάσεις της βενζίνης.

Τέτοιες νύχτες είναι φτιαγμένες για καλό ουίσκυ, θράκα στο τζάκι και εσύ σε μία πολυθρόνα να αναπολείς το χθες και να ονειρεύεσαι το αύριο. Δίπλα μου έχω ένα Glenrothes Three Decades, κλειστό και δεν είναι και δικό μου και δεν το έχω πληρωθεί ακόμη οπότε μάλλον πρέπει να το πάω ολόκληρο. Αυτές είναι στιγμές όλα-ή-τίποτα, που η παραμικρή ατέλεια διαλύει την περίεργη μαγεία τους. Αφού γαμήθηκε το ουίσκυ, θα πάω στη γνωστή παλιομπάρα να πιω βότκες στο σκαμπώ και να ονειρευτώ πόσο χάλια θα ξυπνήσω πάλι αύριο.

Τέτοιες νύχτες οι ντιλιβεράδες φιλούν σεμνά το εικόνισμα του Άγιου Νικόλαου δίπλα στην πόρτα της πιτσαρίας, σφίγγουν τη λινάτσα του μόχθου και βγαίνουν στα αφρισμένα κύματα με φάρο οδηγό το μπροστινό λεωφορείο -σήμερα παραδόξως κυκλοφορούν- αφού φώτα τα περισσότερα παπιά τους δεν έχουν.
Και οι γυναίκες τους, πλάι στην πόρτα, με την ψυχή σφιγμένη περιμένουν πότε θα γυρίσουν, να τους πετύχουν μπροστά στο παραπόρτι να τους βάλουν να γδυθούν εκεί απ'όξω μη μπουν με όλα τα νερά στο σπίτι και τους το κάνουν μουνί. Τέτοιες νύχτες τα πραγματικά μεγάλα κωλόπαιδα αφήνουν στο ψυγείο το φαγητό της μαμάς και παραγγέλνουν πίτσες από την πιο μακρινή πιτσαρία που εξυπηρετεί το σπίτι τους και, κρατώντας με βία τα γέλια τους, ξεφορτώνονται τα τσίγγινα μονόλεπτα και δίλεπτα στον μουλιασμένο Σεβάχ της ασφάλτου - βαρίδια θανάτου να τον κρατήσουν κάτω στην άσφαλτο να αγκομαχά για ανάσα αν το κινέζικο σκαρί του τον προδώσει.

Μια τέτοια νύχτα σκέφτομαι ότι έφτασε και ο Οδυσσέας μπροστά στο παλάτι του, ξένος, αξύριστος αλλά αγέρωχος, γιατί ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται και αυτός δέκα χρόνια είχε μουλιάσει μέχρι βαθιά στην πανούργα ψυχή του. Έτσι έσταζε σα γιαπωνέζα μετά από bukakke όταν ο πιστός του σκύλος, με τη γέρικη τρίχα του κολλημένη στο πετσί αναγνώρισε το βασιλιά και αφέντη του και τινάχτηκε όλο αγαλλίαση για να τον υποδεχτεί. Όλα κι όλα, μύρια κακά βρήκαν τον Οδυσσέα στη θάλασσα, αλλά ψύλλους έπρεπε να φτάσει στη γλυκιά πατρίδα για να κολλήσει. Η βροχή κάνει το νου του ανθρώπου να φεύγει, και ο αιώνιος ναυαγός σκέφτηκε πως έτσι μούσκεμα έφτασε στο παλάτι της Κίρκης, το ίδιο και περισσότερο είχε παλέψει με το νερό όταν τον βρήκε στην ακροθαλασσιά η Ναυσικά, και γενικά όποτε γινόταν λούτσα, στη συνέχεια γαμούσε. Αναπτερωμένος με αυτήν τη σκέψη, έπαιξε μια περήφανη μαλακία εκεί μπροστά στις στέριες πύλες του Λαέρτη. Τελειώνοντας, σημάδεψε το μαλάκα τον Άργο που τον είχε τσιμποροφορτώσει και μπήκε να πάρει όλα αυτά που ήταν δικά του.

Μια τέτοια νύχτα θα καθόμουν και εγώ να γράψω ακούγοντας...




Yanni




Once upon a time, here was a hotlinked image.

20.1.11

MoofBusters

πάνω στη δημιουργική συζήτηση που συνόδευσε τις αποψινές μου βότκες εμφανίστηκε πάλι το φάντασμα που οι πιστοί του αποκαλούν περιφραστικά "η Κυψέλη είναι η τρίτη πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή του πλανήτη". Το έχω ακούσει καμιά δεκαριά φορές -ναι, ξέρω, πρέπει να πάρω ωτοασπίδες- και κάτι τέτοια είναι που με κάνουν να συνεχίζω να πίνω για να τα ξορκίζω. 

Γενικά όπου ακούω τρομερές πρωτιές γύρω μου πετάω το μικρό μου καλάθι και κρατάω με νόημα μια δαχτυλήθρα που κουβαλάω ειδικά για αυτές τις περιστάσεις, και για να κεντάω στην αερολογία. Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα κρύβει πολλές παγκόσμιες πρωτιές. 

Έχει το πιο ψηλό βουνό της Ελλάδας στον κόσμο. Την πιο μεγάλη ελληνική πόλη στον κόσμο. Το πιο βρώμικο ελληνικό ποτάμι στον κόσμο. Οκ, και εσχάτως, τη μεγαλύτερη πιθανότητα χρεωκοπίας στον κόσμο. Πέρα από αυτό, το φτωχό μου το μυαλό κάποια πράγματα δεν τα καταπίνει με τίποτα. Τι στο κέρατο, κάθε μέρα στην Κυψέλη είμαι, τέτοιο πράγμα δεν έχω δει 


   

Η πρώτη μου αντίδραση σε τέτοιες αποκαλύψεις είναι ένα απλό, λιτό, says who? Συνήθως αρκεί. Σε εμένα, γιατί δεν ακούω απάντηση να έρχεται. Στους άλλους συχνά όχι. Οπότε, πείτε με καμένο, πείτε με βλαμμένο, πείτε με Πήτερ Παν, τα έχω ακούσει όλα, κάθισα και το έψαξα. 
Η αλήθεια είναι ότι δεν κατάφερα να βρω παγκόσμια λίστα πυκνοτήτων δημοτικών διαμερισμάτων, συνοικιών, boroughs ή οτιδήποτε σχετικό. Βρήκα districts στην Αγγλία (τρελλή άπλα, οι V2 κάνανε δουλειά φαίνεται), βρήκα city propers παγκοσμίως, την κουφάλα την Κυψέλη δεν τη βρήκα πουθενά. Οπότε το πρώτο ερώτημα που μου προέκυψε αβίαστα είναι που όντως στο κέρατο βρήκαν οι διαφημιστές του Κυψελιώτικου σαρδελώματος το τρομερό τους demek-trivia. Στον Αυτιά μάλλον... 

Μετά από πολύ σκάψιμο, βρήκα όντως κάτι. Αν υποθέσουμε ότι η Κυψέλη είναι στη μωβ (όπως αρμόζει στην αριστοκρατία) περιοχή, είχε το 2001 μία πυκνότητα 25000 με 30000 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (υπόμνημα στο λήμμα Αθήνα). 
Ένα άλλο site αναφέρει πυκνότητα 35000 ανά τ.χμ. που ταιριάζει με τους χάρτες για την περίοδο 1971-1981. Λίγο δεν το λες, αλλά όταν η Μανίλα έχει πληθυσμό 1,5 μύριο και κάτι, και μέση πυκνότητα 43000, δε θα έχει καμιά 20αριά περιοχές πιο πυκνές από την Κυψέλη μόνη της?Ακολουθούν άλλες 5 πόλεις με μεγαλύτερη πυκνότητα, που όμως είναι στην Ασία και άμα δεν είχε πάει ο μεγαλέξανδρος εκεί δε θα τους ήξερε ούτε το CIA Factbook οπότε δε μετράνε για τους Ελληνάρες και επιτέλους στη θέση 15 -των πόλεων- φτάνουμε στη... 

Νεάπολη Θεσσαλονίκης! Και προσπαθήστε αν τολμάτε να με πείσετε ότι δεν έχει να κάνει με τη θριαμβευτική πορεία του ΠΑΟΚ στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις τα τελευταία 300 χρόνια. Θα αποτύχετε. 

Κοινώς, busted. 

Στο επόμενο τεύχος θα εξετάσουμε πώς η παγκόσμια σιωνιστική συνωμοσία κατάφερε να μην καθιερωθούν τα ελληνικά ως η επίσημη γλώσσα της Ανταρκτικής και τα ντολμαδάκια γιαλαντζί επίσημο έδεσμα των Παναφρικανικών Αγώνων διελκιστύνδας.