7.7.17

Summer Vibes - 3 τρόποι να πεθάνει κάποιος άλλος

δεν ξέρω, είναι κακία καλοκαιριάτικα και με αυτό το αεράκι, αλλά μπορείς να τα δεις από την φωτεινή τους πλευρά. και στο φινάλε, χίλια χρόνια να ζήσουνε, αλλά όταν έρθει η ώρα εγώ το σκεφτόμουν κάπως έτσι

Μπογδάνος - Μόνος και ξεχασμένος.
Από ασήμαντη, χαζή αιτία, τύπου του σφήνωσε το γλειφιτζούρι στο λαιμό την ώρα που την έπαιζε με την πάρτη του ντυμένη πειρατή.
Σε μία ερημική κορφή με τέλεια θέα στο ηλιοβασίλεμα και έναν καθρέφτη.
Τον βρίσκουνε χρόνια μετά, τυχαία, κάποιος τσοπάνος λογικά. Η ιατροδικαστική έρευνα δείχνει πως το πτώμα ανήκει στο Μπογδάνο.
- Ποιον;
- Το Μπογδάνο ρε
- Ποιος είναι αυτός;
- Ένας καραγκιόζης, είχε και μια εκπομπή μαγειρικής νομίζω, κάτι τέτοιο

Βαγγέλας - Η μεγάλη απόφραξη.
Βλοσυρός και συνοφρυωμένος, σε εγκεφαλική υπερδιέγερση περνάει το δρόμο βυθισμένος στις σκέψεις. Δε βλέπει τη σκουπιδιάρα που κάνει όπισθεν και τον παίρνει από κάτω. Εξοργισμένος αρχίσει να ωρύεται εναντίον του άθλιου μηχανήματος μέχρι που μια σακούλα πέφτει από τον κάδο και του φρακάρει το στόμα. Ο μουσακάς μέσα στη σακούλα πρέπει να είναι τουλάχιστον δύο εβδομάδων, και η ζέστη είναι ασφυκτική. Με την όπισθεν κίνηση του απορριματοφόρου, η κοιλιά του έχει περάσει μπροστά από τον πίσω άξονα και όταν το όχημα ξαναξεκινάει, τον παίρνει μαζί του. 65 στάσεις κάδων μετά φτάνει στο ΧΥΤΑ αδειάζει και φεύγει αφήνοντας πίσω τον μεγαλύτερο ίσως, κατά όγκο, συνταγματολόγο που έβγαλε αυτός ο τόπος.

Τζήμερος
Live στο facebook, μπροστά από ένα πιάνο, βάζει ένα ολόκληρο κοντάρι σημαίας στον κώλο του, με το σταυρό μπροστά. Το σχέδιό του είναι να κατηγορήσει το ΚΚΕ για τον τραμπουκισμό με μία πύρινη ανάρτηση. Πεθαίνει από πολλαπλές ρήξεις εσωτερικών οργάνων πριν προλάβει να ποστάρει οτιδήποτε.

Τζον Σνόου
φτηνό, ξέρω.





27.8.16

Η πιο μικρή η ώρα

Ένα από τα ε-λά-χι-στα γλωσσικά ολισθήματα στα οποία υποπίπτω, και αυτό που μου τρίβουν πιο συχνά στη μούρη είναι αυτό το καταραμένο

- τι ώρα να πούμε για Tekken1;
- να πούμε στις μία;

Χορός
-Στηηηηηή μία

Το συνειδητοποίησα αργά, πολύ αφού κατάφερα να κρατάω το κεφάλι μου μέσα στο νερό πάνω απο δέκα δευτερόλεπτα χωρίς να παθαίνω κρίση πανικού, αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία για το οτι ακόμη δεν το πετυχαίνω.
Όχι, ο λογος ειναι βαθύτερος (και σίγουρα πιο βαθύς απο την απόσταση που καταφέρνω να βάλω ανάμεσα στην επιφάνεια του νερού κ το κεφάλι μου ακομη και τώρα).
Ο λόγος είναι ότι ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΚΑ ΑΣΥΝΕΠΕΣ.
Δεν ειναι η μία ωρα η συγκεκριμένη, η πιο μεγάλη ώρα, η Ώρα του Λύκου, η ώρα του σταφ. Ειναι σχήμα λόγου.
Γιατί δε λέμε "τι ώρες είναι;"; ε; ε;

-τι ώρες είναι;
-τρεις
Λογικό

-τι ωρα είναι;
-τρεις
Μαλακία

Επίσης, γιατί λεμε "στις δύο η ώρα" κ Όχι "στις δύο οι ώρες"; (ή στις Δύο Αιώρες που ακούγεται ειδυλλιακή τοποθεσία)

Γουέρ ιζ γιορ γκαντ νάου;



Περιμένω σοβαρές εμπεριστατωμένες απαντήσεις, στο χώρο σας, εχέμυθα.

Κατά τις μία

1Αναχρονισμός δεκαετίας τουλάχιστον, αλλά το βασικό είναι να νιώθεις σάπιος μέσα σου.

26.6.16

το γράμμα





Σε κλίμα γενικής συγκίνησης ο διευθυντής των Βασιλικών Ταχυδρομείων του Μαρόκο αντάλλαξε θερμή χειραψία με τον ομόλογό του των ΕΛΤΑ, εγχειρίζοντας του ταυτόχρονα τον φάκελο. Κοιτάχτηκαν για μια στιγμή στα μάτια, με τα βλέμματα να δηλώνουν την ικανοποίηση Κρατικών Λειτουργών για άλλη μια δουλειά "well done".

Μόλις ενάμιση μήνα αφού το έριξα σε μία ταχυδρομική θυρίδα στην Essaouira, σα μήνυμα σε μπουκάλι, σαν ένα "στην υγειά σου μπαγασάκο" σκεφτόμενος τον πρώτο υπάλληλο που θα το έπιανε στα χέρια του.



ps. έχω βάλει Πάριο και βασικά κόψει το κάπνισμα τον ίδιο μήνα. Ευτυχώς τελειώνει γιατί με έβλεπα να τρώω μπάμιες αν συνέχιζε για πολύ έτσι

16.1.16

Είναι Έκτακτο

Διαβάστε το, είναι ΕΚΤΑΚΤΟ.

"Σύμφωνα με αυτές τις πληροφορίες τις οποίες μεταφέρουμε με κάθε επιφύλαξη"

τι επιφύλαξη; τι αρχιδιλίκια είναι αυτά; τι μας κρύβετε; δώσε πόνο και αποκάλυψη ρε αετέ ναούμ.

σύμφωνα με την αρκούδα του αρμαγεδδώνος (no shitting, αυτό βγάζει το google για armageddon bear), οι ρώσοι έχουν αναπτύξει ήδη συστήματα τηλεμεταφοράς με βάση το μπορς, και οι 100.000 ρώσοι στρατιώτες είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να τηλεμεταφερθούν μέσα σε ασανσέρ στο CERN (και είχε ο καθένας την ψωλή στου αλλουνού τον κώλο που έλεγε και η Ιλιάδα, αλλά δεν πονάν τα Spetsnaz) παρέα με το σκύλο του Πούτιν και να σκορπίσουν τη φλόγα της ορθοδοξίας σε όλες τις υπερδιαστάσεις.

Κρατάμε τη σημαντική σημείωση στο τέλος του άρθρου για το μουστάκι του/της/του Shiva


που αδιαμφισβήτητα προμηνύει ραγδαίες  εξελίξεις.

CERN - Πούτιν - Ναζί - Death Star - 666 - Shiva - αμφιφυλία πάρτε τα χαμπάρια σας




Ο Καντάφι, ο Αντρέας και η Ίντιρα Γκάντι σε παλιότερη φωτογραφία σε μια παράλληλη διάσταση


Καλή Χρονιά και Καλό Αρμαγεδδώνα!

16.12.15

κόψε κάτι

Ψιλοπερίεργες εποχές περνάω τελευταία, για να καταλάβετε πάρτε ένα δείγμα αφού πάρετε τα παιδιά μακριά από τις οθόνες,

διαλογισμός
Loreena McKennit
Disturbed
taiji
συναναστροφή με το άλλο φύλο
twitter
πολλή,διαστροφική,πηχτή,σμρρ@#@#!φχχχτ,ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ δουλειά
(μαλάκα, τι κάνεις;;;)

αλλά ένα πράγμα που μένει διαχρονικά σταθερό, είτε περίεργες εποχές είτε όχι, είναι ότι πρέπει να κόψεις το μπάφο. Ο λόγος που πρέπει να κόψεις το μπάφο αλλάζει καθώς περνάν τα χρόνια

κόψε το μπάφο γιατί είναι ναρκωτικό (the early days)
κόψε το μπάφο γιατί θα σε δέσουν
κόψε το μπάφο μπας και βρεις καμιά γκόμενα
κόψε το μπάφο γιατί μου καίει το μυαλό σύναψη-σύναψη

(και ποιος βιάζεται να το κάψει; χε
...τώρα που το σκέφτομαι, μπορώ να σκεφτώ μια-δυο περιπτώσεις)

αλλά το πιο ωραίο είναι το τελευταίο. κόψε το μπάφο γιατί σε κρατάει στο σώμα.


yeap

οπότε, κόψτε το μπάφο.

άντε, αν όχι τώρα, όταν θα πρέπει να τον κόψετε για να σταματήσετε την κλιματική αλλαγή θα το κάνετε, έτσι;



14.6.15

Σώπα όπου να ναι θα σημάνουν οι κλανιόλες

πρώτο σαββατοκύριακο στα 38, το μήνυμα είναι σαφές και αμείλικτο.

τα σχέδια δεν ήταν υπερφίαλα, κάθε άλλο, τους Last Drive θα πήγαινα να δω, στα σωστά πλαίσια της γενιάς μου. δύο άκυρα από τηλεφώνου μετά, σηκώθηκα και πήγα μόνος μου.


Ιστορικά μιλώντας, το μόνο μέρος που έχω πάει μόνος μου και το ευχαριστήθηκα είναι η τουαλέτα. Αλλα λέω του πούστη, κάποια γνωστή φάτσα θα πετύχω, καλοκαιρινά φεστιβαλάκια, easy win.

Πέτυχα.
Μία.
Το Θάνο Μικρούτσικο.

Δε θα ήταν πολύ κακό, αν μόλις είχε πεθάνει το σκυλάκι μου. Για κακή μου τύχη, δεν έχω σκυλάκι, για καλή του τύχη, είναι υγιέστατο και μόλις μου κατούρησε τη μπουχάρα.
Επιστροφή σε αυτή τη διάσταση. Επιστροφή στο σπίτι.

Ξέρεις ότι δεν είναι για σύντομη ανασυγκρότηση δυνάμεων και αντεπίθεση όταν το κομμάτι που βάζεις είναι

(κομματάρα πάντως)

(γιατί έπρεπε να πεθάνεις Βαρβάρα; από όλα τα σκυλιά που δεν είχα, εσύ...)

Η Πρώτη χαρούμενη νότα της βραδιάς.


με ταρακούνησε. Αναλογίστηκα όλες τις υπέροχες επιλογές που έχω μπροστά μου για το ένα βράδυ της εβδομάδας που δεν είμαι από δουλειά και δεν είμαι για δουλειά

α) να διαβάσω Κωστάκη Ανάν
β) να βάλω το dogs στο repeat μέχρι να ξεμείνω από ναρκωτικά
γ) να βάλω Κωστάκη Ανάν στο repeat μέχρι να ξεμείνω από ναρκωτικά
δ) να διαβάζω tweets για το ματσάκι μέχρι να ξεμείνω από ναρκωτικά (ή tweets)
ε) να παίξω με τη Βαρβάρα
στ) να ρυθμίσω το συμπλέκτη της Africa
ζ) να πάω να στηθώ έξω από το Πλαίσιο μέχρι να φέρει το fallout 4, να χαρίσω το κινητό μου, να ρίξω δίχτυ παραλλαγής στο σπίτι, να δώσω πάγια εντολή στον Έλβις για όνια και να ξανασχοληθώ με τον έξω κόσμο όταν τελειώσει η επόμενη σεζόν του Game Of Thrones 

το δεύτερο χειρότερο πράγμα στον κόσμο είναι ένα ποστ χωρίς λύση, λύτρωση, ολοκλήρωση, πες το όπως θέλεις, 
το χειρότερο είναι να κάτσεις σπίτι σου σάββατο βράδυ μόνος χωρίς να είσαι άρρωστος και χωρίς να έχεις το fallout 4. 


ή, σύμφωνα με το google, αυτό

ή αυτό


χωρίς πολλά πολλά, πάω για ποτάκι. αν συνεχίσω αυτό το post αργότερα απόψε, χαιρετίσματα μέχρι του χρόνου

31.12.14

την πηδήξαμε και φέτος

σε κλίμα κατάπληξης και φέτος οι γιορτές.

το pc παίζει transiberian orchestra (ευχαριστώ σαλονικότικο rock ραδιόφωνο που μου θύμισες ότι μπορούμε να γαμήσουμε και έτσι τα χριστούγεννα), εγώ πλένω πιάτα και από πάνω μου κρέμεται το δαμόκλειο παράθυρο που σε κάθε φύσημα του αέρα κινείται απειλητικά προς τα επάνω μου, συγκρατούμενο από ένα πόντο παλιό μέταλλο κάτω δεξιά και τις ευχές της φουκαριάρας της μάνας μου, ενώ ο φούρνος μόλις εξέλεξε Πάπα και τα πράγματά μου για το αυριανό ταξίδι είναι μαζεμένα και τακτοποιημένα σε κάποιο παράλληλο σύμπαν.

Too much χρονιάρες μέρες, το παράθυρο με αγχώνει (ΜΓΔ) και θα σφίξει το κρέας από το κοτόπουλο στο φούρνο. Αφήνω τα πιάτα από τα χέρια μου και παίρνω τη μοίρα μου.



Εδώ Πολυτεχνείο ρε κουφάλες

Ενώ η παράδοση της πρωτοχρονιάς προστάζει στην Τουρκία κόκκινα εσώρουχα, μια βόλτα με μια άδεια βαλίτσα στο Εκουαδόρ και πέταγμα επίπλων στη Νότια Αφρική (εδώ πλησιάσαμε), εγώ τηρώ το πανάρχαιο οικουμενικό τελετουργικό του κολλήματος του σκισμένου πενηντάευρου κρατώντας έναν αναμένο μπάφο αφήνοντας όλες τις δουλειές μου να πάνε πολύ μα πολύ πίσω.
Ήδη τα λουκάνικα Καρδίτσας που περιμένουν τη σειρά τους στο φούρνο μετά το κοτόπουλο αρχίζουν να σχεδιάζουν εναλλακτικά πλάνα για το ρεβεγιόν τους, ο Αη Βασίλης μου άφησε μήνυμα ότι είμαι τρίτος επιλαχών για δώρο μετά τον Κιμ Γιονγκ Ουν και το Γρηγόρη Ψαριανό αλλά όπως και να 'χει ψήνεται να βρεθούμε για κανένα ποτάκι κατά τις 7 το πρωί που θα έχει σχολάσει και το εορταστικό πνεύμα ξεχύνεται ορμητικό από τα θλιβερά κουφώματα του σπιτιού με τη μορφή χαρμόσυνου ψωφόκρυου.

Κάπου εδώ παρατάω τα ίντερνετς και εύχομαι τα καλύτερα γενικώς και ο νέος χρόνος να σας βρει τόσο γαμάτα